Miss Myanmar International 2013

Okinawa မွာက်င္းပတဲ့ Miss International 2012 ၿပိဳင္ပြဲတုန္းက နန္းခင္ေဇယ်ာကို အားေပးခဲ့ၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ (၂၀၁၃)မွာ ဒီထက္ ပိုသာတဲ့အလွမယ္တစ္ေယာက္ကို ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း သတင္းေတြ ရွာဖတ္ၿပီး ၿပိဳင္ပြဲက်င္းပမဲ့အခ်ိန္ကို ေစာင့္ေနခဲ့ပါတယ္။ စလံုုးမွာေနသူမိုု႔ ၿပိဳင္ပြဲဝင္တာေတြကိုု ကိုုယ္တိုုင္မၾကည့္ရေပမဲ့ ဓါတ္ပံုုေတြ၊ သတင္းေတြေတြေတာ့ ရွာၾကည့္ခဲ့ပါတယ္။ ၿပိဳင္ပြဲ result ကိုလည္း ေစာင့္ေနခဲ့ပါတယ္။

~~~ After the First Look ~~~
အပြင့္လင္းဆံုး ဝန္ခံရရင္ FB ေပၚမွာ Miss International Myamar ကေန (၂၀၁၃)ႏွစ္အတြက္ top-20 ရဲ့ ဓါတ္ပံုေတြကိုၾကည့္ၿပီးသြားေတာ့ စိတ္ထဲမွာ ဘယ္သူ႔ကိုမွ ၾကိဳက္လိုက္တာလို႔ မျဖစ္မိပါဘူး။ ဒါေပမဲ့  စံနန္းထိုက္ရဲ့မ်က္ႏွာေလးကို သေဘာက်ၿပီး သူ႔ကို အရမ္းခ်စ္မိသြားပါတယ္။

စံနန္းထိုက္

@Traditional Dress Session of the Competition

@ Evening Gown Session

,
~~~ After the Second Look ~~~
ဒုတိယအႀကိမ္ ေသခ်ာျပန္ၾကည့္ၾကည့္ေတာ့ ဆုပြင့္ဦးကိုပါ ႀကိဳက္သြားပါတယ္။

@ Evening Gown Session of the Competition

@ Traditional Dress Session of the Competition

မွတ္ခ်က္။     ။ စံနန္းထိုက္ေရာ ..ဆုပြင့္ဦးပါ talent session မွာ သီခ်င္းဆိုျခင္းနဲ႔ ယွဥ္ၿပိဳင္ၾကပါတယ္။

~~~ Later On ~~~
ေနာက္ပိုင္းက်ေတာ့ လူေတြ share တာမ်ားတဲ့ ဂုုဏ္ရည္ေအးေက်ာ္ကို သတိထားမိသြားပါတယ္။
သူၿပိဳင္ပြဲဝင္ထားတဲ့ ဓါတ္ပံုုေတြထဲမွာ အက်ၤ ီအနီေရာင္နဲ႔ ကိုုယ္လံုးကိုု ေနာက္ေက်ာေပးထားၿပီး ကင္မရာကိုလွည့္ၾကည့္တဲ့ပံုုကလြဲရင္ အားလံုုးကိုု ႀကိဳက္ပါတယ္။ Like ေတြေတာင္ လိုုက္ႏွိပ္လိုုက္ပါေသးတယ္။

ဂုုဏ္ရည္ေအးေက်ာ္ (ခ) ဂုုဏ္ရည္ေအးေသာ္ဟာ backgroundေတာ့ ေကာင္းပံုုရပါတယ္။ ၿပိဳင္ပြဲကာလတစ္ေလ ွ်ာက္လံုုးမွာ သူ႔ကိုု လူေတြ ေတာ္ေတာ္ promote လုုပ္ေပးတာကိုုေတြ႔ရပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္လည္း အားေပးၾကပါတယ္။ နာမည္အရင္းက ဂုုဏ္ရည္ေအးေက်ာ္ျဖစ္ၿပီး ေဗဒင္က ဂုုဏ္ရည္ေအးေသာ္နဲ႔ ဝင္ၿပိဳင္ခိုုင္းလိုု႔လိုု႔  ဓါတ္ပံုုေတြထဲက   commentတစ္ခုုမွာ သူမကိုုယ္တိုုင္ေရးထားတာ ဖတ္လိုုက္ရပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ သူဆုရသြားပါတယ္။ ေအာက္ကပံုေတြကေတာ့ ဂုဏ္ရည္ေအးေက်ာ္ ၿပိဳင္ပြဲဝင္ထားတဲ့ပံုေတြပါ။

Talent Session မွာ ေစာင္းတီးၿပီး ၿပိဳင္တာေလးကို သေဘာက်ပါတယ္။ း) 

 

~~~ My Review on Miss Myanmar 2013 ~~~
ေနာက္ဆံုး Final ေန႔ကၿပိဳင္ပြဲတုန္းက သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ ဖုန္းေျပာေနရင္းနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းကိုေတာင္ ေျပာလိုက္ပါေသးတယ္။ စံနန္းထိုက္ဆိုတဲ့ေကာင္မေလးကို ရေစခ်င္တယ္လို႔။ FB ကတက္လာတဲ့ messageေတြအရကေတာ့ အလွမယ္ေတြ အဂၤလိပ္စာ မေကာင္းေၾကာင္း၊ ေပါက္ကရေတြ ေလွ်ာက္လုပ္ေၾကာင္းသိရပါတယ္။ ေနာက္ေန႔ေရာက္ေတာ့ youtube ေပၚမွာ တင္ထားတဲ့ video clip ေတြကို ၾကည့္ၿပီးတဲ့အခါ လိုအပ္ခ်က္ေတြရွိတယ္လို႔ လူေတြေျပာေနၾကတာကို လက္ခံလိုက္မိပါတယ္။ း)

ေအာက္က ဓါတ္ပံုကေတာ့ top-5ရသြားတဲ့သူေတြပါ။ အားလံုး မဆိုးဘူးလို႔ ေျပာလို႔ရပါတယ္။ အားလံုးထဲမွာ သြန္းဆုျဒာဟာ အရပ္လည္းျမင့္ၿပီး ကိုယ္လံုးလည္းလွပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီထက္ပိုၿပီး တည္ၿငိမ္ဖို႔လိုတယ္ ထင္တာပါပဲ။ Sweety Ko လည္း မိုက္ပါတယ္။ English လည္း ေကာင္းတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ စံနန္းထိုက္ကိုေတာ့ (အရပ္သိပ္မျမင့္၊ ကိုယ္လံုးသိပ္မလွ၊ အဂၤလိပ္စာသိပ္မေကာင္း၊ Final Question ကို က်က္ေျဖထားသလိုမ်ိဳးျဖစ္ေနေပမဲ့) အခ်စ္ဆံုးပါပဲ။ :P

ပြဲအစပိုင္းမွာ ၿပိဳင္ထားတာကိုၾကည့္ခ်င္ရင္ ဒီမွာ ၾကည့္လို႔ရပါတယ္။ ေနာက္ဆံုး top-5 ကို ေရြးၿပီးသြားတဲ့ေနာက္ ၿပိဳင္ထားတာေတြကို ဒီေနရာမွာ ၾကည့္လို႔ရပါတယ္။ ဆုေပးတာေတြၾကည့္ခ်င္ရင္ေတာ့ ဒီမွာ ၾကည့္ပါ။

ဆုရသြားတဲ့ ဂုဏ္ရည္ေအးေက်ာ္က မဆိုးဘူးလို႔ ေျပာလို႔ရမယ္ ထင္ပါတယ္။ ကံေကာင္းၿပီး လြယ္တဲ့ေမးခြန္းကိုရေပမဲ့ အရည္အခ်င္းေတာ့ ရွိပံုပါပဲ။ အဂၤလိပ္စာလည္း ေကာင္းပါတယ္။ လူမႈေရးလုပ္ငန္းေတြကို ဟိုးအရင္ကတည္းက လုပ္ေနတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ အရမ္းႀကီး မလွေပမဲ့၊ အရပ္မျမင့္ေပမဲ့ .. ၿပိဳင္ပြဲဝင္ဖို႔အတြက္ ျပင္ဆင္ဖို႔အခ်ိန္ေတြ သူ႔မွာ အမ်ားႀကီး ရွိပါေသးတယ္။

စကားႀကံဳလို႔ pageant expert ေတြ မၾကာခဏေျပာၾကတဲ့ စကားတစ္ခြန္းကို ဒီေနရာမွာ ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ "ႏိုင္ငံတကာ.. အလွမယ္တစ္ေယာက္ဟာ အရပ္ရွည္ရမယ္ဆိုတာ prerequisite လိုမ်ိဳး ျဖစ္ေနေပမဲ့ တကယ့္တကယ္ေတာ့ အရပ္ျမင့္ျခင္း၊ မျမင့္ျခင္းဆိုတာထက္ ကိုယ္ဝတ္ထားတဲ့ အဝတ္အစားဟာ ကိုယ့္ကိုပုတယ္လို႔ မထင္ေစေအာင္ ဝတ္တတ္ဖို႔ပဲ လိုပါတယ္။ " တဲ့...

သို႔ေသာ္လည္း.. ဂုဏ္ရည္ေအးေက်ာ္နဲ႔ နန္းခင္ေဇယ်ာ.. သူတို႔ႏွစ္ေယာက္မွာ နန္းခင္ကို ပိုႀကိဳက္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္မွန္းေတာ့ ေသခ်ာမသိေပမဲ့ စိတ္ထဲမွာ နန္းခင္ေဇယ်ာက personalityအရလည္း ပိုၿပီး ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ရွိသလိုပါပဲ။ (video file အတိုေလးေတြၾကည့္ၿပီး ေျပာတာပါ။)

 ေအာက္ကပံုေတြကေတာ့ ဂုဏ္ရည္ေအးေက်ာ္ ကိုယ္တိုင္တင္ထားတဲ့ပံုေတြထဲက ကိုယ္ႀကိဳက္တဲ့ပံုတစ္ခ်ိဳ႔ကို ျပန္တင္ထားတာပါ။ collage ေတြကေတာ့ ကိုယ့္ဘာသာ လုပ္ထားတာပါ။ း)

 

ေအာက္ကပံုေတြကေတာ့ ၿပိဳင္ပြဲဝင္တဲ့ေန႔က သူဆုရသြားတဲ့ ပံုေတြပါ။

Miss Myanmar International, 2013

Crowning Moment

Miss Myanmar 2012 & 2013

နန္းခင္ေဇယ်ာနဲ႔ 2013 ရဲ့ top-3

ၿပိဳင္ပြဲအေၾကာင္းကိုု ျပန္ေျပာရရင္... ကိုယ္က ခ်ိတ္ထဘီေတြႀကိဳက္လို႔လားေတာ့ မသိပါဘူး။ ဒီပြဲမွာ အႀကိဳက္ဆံုးကိုေျပာပါဆိုရင္ေတာ့ ျမန္မာဝတ္စံုဝတ္ၿပီး ၿပိဳင္တဲ့ traditional dress session ပါပဲ။ အားလံုးထဲမွာ အေျပဆံုးနဲ႔ ၾကည့္အေကာင္းဆံုးကေတာ့ ဇြန္သံစဥ္ ပါပဲ။ ကိုယ္သာဆို အဲ့လို ခ်ိတ္အဆင္အႀကီးႀကီးနဲ႔ crazy colour ကို ဝတ္မွာ မဟုတ္ေပမဲ့ သူနဲ႔ေတာ့ အေတာ္ၾကည့္ေကာင္းပါတယ္။

  
ၿပိဳင္ပြဲနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး ေနာက္ထပ္ေျပာခ်င္တာတစ္ခုု MC ေတြပါ။ ၿပိဳင္ပြဲဝင္တဲ့ မယ္ေတြအေပၚမွာ Personal bias ရွိေနသလိုုပါပဲ.. ေနာက္တစ္ခုုက ဒိုုင္ေတြပါ။ တကယ္ဆိုု ၿပိဳင္ပြဲဝင္ေတြရဲ့ ၿပိဳင္ပြဲဝင္ေနမႈအေပၚမွာ ႀကိဳက္ျခင္းမႀကိဳက္ျခင္းကိုု မျပသင့္ပါဘူး။

Miss Myanmar 2013 ပြဲမွာ လိုအပ္ခ်က္ေတြရွိေနတာမွန္ေပမဲ့ မဆိုးဘူးလို႔ ထင္ပါတယ္။ ႏွစ္ေပါင္း (၅၀)ေက်ာ္ၾကာၿပီးမွ International Pageantry ေလာကထဲကို ျပန္ဝင္တဲ့ျမန္မာျပည္ကို အခုပဲျပန္စ၊ အခုပဲ 100% ျပည့္စံုၿပီး ဟာကြက္မရွိျဖစ္ရမယ္ဆိုတာမ်ိဳးေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္လို႔မရဘူး ထင္ပါတယ္။ တစ္ႏွစ္ထက္တစ္ႏွစ္၊ ပိုပိုၿပီး ေကာင္းသထက္ေကာင္း၊ အဆင့္မီသထက္မီေအာင္ လုပ္ဖို႔ပဲလိုတယ္ ထင္တာပါပဲ။

ဂုဏ္ရည္ေအးေက်ာ္တစ္ေယာက္ Miss International 2013 ၿပိဳင္ပြဲအတြက္ အေကာင္းဆံုးျပင္ဆင္ႏိုင္ပါေစ။ ၿပိဳင္ပြဲမွာလည္း ဆုေတြရပါေစ။ ေနာက္ႏွစ္မွာ က်င္းပမဲ့ Miss Myanmar International 2014 ၿပိဳင္ပြဲလည္း ဒီႏွစ္ထက္ ပိုၿပီး ေကာင္းမြန္ၿပီး အရင္ႏွစ္မယ္ေတြထက္ ပိုေကာင္းတဲ့အလွမယ္ေတြ ေပၚေပါက္လာပါေစလို႔ ဆုေတာင္းရင္း ဒီပို႔(စ္)ေလးကို နိဂံုးခ်ဳပ္လိုက္ပါတယ္။

Photos Sources;
1. Miss Myanmar International FB page
2. Gonyi Aye Kyaw's FB page
3. Google

Regards,
witch83, ( 27/03/203; 5:55PM; GMT+8)

စကားၾကြင္း။     ။ ဒီပို႔(စ္)က ေတာ္ေတာ္ေတာ့ ေနာက္က်ေနပါၿပီ။ ေရးလက္စႀကီးနဲ႔ မၿပီးတာ ေတာ္ေတာ္ၾကာပါၿပီ။ ေဖေဖာ္ဝါရီလ (၂၈)ရက္ေန႔ကတည္းက ရံုးမွာ ပ်ားတုတ္ေနလို႔ လူေရာစိတ္ပါ ပင္ပန္းေနတာမို႔ ၾကာသြားပါတယ္။ မေန႔ကမနက္ကေတာ့ issue ေတြရွင္းသြားၿပီမို႔ ဒီေန႔ ဒီပို႔(စ္)ေလးကို လတ္စသတ္လိုက္ပါတယ္။ To Continue Reading

စကားေျပာျခင္းဆိုရာဝယ္...

လူရယ္လို႔ျဖစ္လာၿပီး လူ႔ေလာကႀကီးမွာ က်င္လည္ရုန္းကန္ရတဲ့အခါ "စကားေျပာျခင္း"ဆိုတဲ့ အတတ္ပညာဟာ မရွိမျဖစ္ လိုအပ္ပါတယ္။ လူမႈပတ္ဝန္းက်င္မွာ စကားေျပာျခင္းဟာ တကယ္ကို အေရးပါတဲ့ အခန္းက႑က ပါဝင္တာမို႔ က်မတိုု႔အားလံုးဟာ စကားေကာင္းေကာင္းေျပာတတ္ဖို႔ေတာ့ လိုပါလိမ့္မယ္။ စကားေျပာျခင္းကပဲ... ကိုယ့္ကို လူေတြ ခ်စ္ခင္ကူညီခ်င္လာေစႏိုင္သလို ကိုယ့္ကိုမုန္းသူေတြ တပံုတပင္ရွိေအာင္လည္း လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ပါတယ္။ အဲ့ေတာ့ စကားကို ေကာင္းေကာင္းေျပာဖို႔လိုပါမယ္။

စကားေျပာၾကတဲ့အခါမွာ "ငါ့စကားႏြားရ"သေဘာမ်ိဳး မေျပာမိေအာင္၊ သူမ်ား ဒုုက ၡေရာက္မဲ့စကားမ်ိဳးေတြမေျပာမိေအာင္ ႀကိဳးစားၾကဖို႔ လိုမယ္ထင္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခုုက ျပစ္တင္ေဝဖန္တဲ့သေဘာနဲ႔ အလြယ္တကူ မေျပာဖိုု႔လည္း သတိထားသင့္ပါတယ္။ "Do not criticize someone easily. Go walk into his/her shoes and you will know what his/her life is like"တဲ့.. ကိုုယ္တုုိင္မလုုပ္ၾကည့္ရေသးပဲနဲ႔၊ ကိုုယ္တိုုင္ေတြ႔ႀကံဳမခံစားရေသးပဲနဲ႔ သူမ်ားကိုု မေဝဖန္သင့္ပါဘူး။ က်မၾကည့္ေနရသေလာက္ကေတာ ့ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ (အထူးသျဖင့္ ဖြဘုုတ္ေပၚမွာ) .. ကိုုယ္တိုုင္ကေတာ့ ဘာမွ မလုုပ္ဘဲနဲ႔ သူမ်ားကိုု ေဝဖန္အျပစ္တင္ရင္းနဲ႔ပဲ အခ်ိန္ေတြျဖဳန္းေနၾကသလိုုပါပဲ။

မန္လည္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးက မာဃေဒဝလကၤာ (၂၆၁) မွာ...

" ေလာကီလူတမ္း ၊ လူ႕ႏွဳတ္ခမ္းကား၊

ခ်ီးမြမ္းကဲ႕ရဲ႕ ၊ ျဖစ္ခဲ႕တက္ခဲ႕ရွင္႕ ၊

 ျပစ္ဖြဲၾကည္ညိဳ ၊ ေျပာၾကဆိုလည္း ၊

 ေျပာဆိုသူႏွင္႕ ၊ ႏွိဳင္းကာခ်င္႕တည္႕ ၊ 

ယခင္ထိုသူ ၊ ယုတ္ျမတ္ဟူသည္ ၊ 

အယူတူမွ် ၊ ၾကည္ညိဳၾက၏"

ဆိုၿပီး ေရးသားခဲ့ပါတယ္။ အဓိပၸါယ္ကေတာ့ " လူေတြဟာ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ေဝဖန္ေျပာဆိုျခင္း၊ ခ်ီးမြမ္းျခင္း၊ ကဲ့ရဲ့ျခင္း.. စတာေတြကို ျပဳလုပ္တဲ့အခါမွာ ကိုယ့္ရဲ့စိတ္သေဘာထား၊ အယူအဆနဲ႔ ႏွိဳင္းယွဥ္ၿပီး ေျပာျခင္းသာျဖစ္ၿပီး..
ယုတ္ညံ႕ျခင္း ၊ ျမင္႕ျမတ္ျခင္းဟူသည္မွာလည္း တစ္ဦးႏွင္႕တစ္ဦး သေဘာအယူအဆျခင္း တူညီၾကလွ်င္
ယုတ္ညံ႕သူျဖစ္ေစ ၊ ျမင္႕ျမတ္သူျဖစ္ေစ တစ္ဦးႏွင္႕တစ္ဦး ၾကည္ညိဳၾကသည္သာျဖစ္သည္" လို႔ ဆိုလိုတာပါ။ [Ref:2]

ျမတ္စြာဘုုရားက သူတစ္ပါးနဲ႔ မိမိကိုယ္တိုင္မွာ ႏွစ္ဦးထဲက တစ္ဦးခ်င္းအတြက္ (သို႔မဟုတ္) ႏွစ္ဦးလံုးအတြက္ အက်ိဳးမရွိဘူးဆိုရင္ အဲ့ဒီစကားကို မေျပာဖို႔ ေဟာၾကားခဲ့ပါတယ္။

• မွန္ကန္၊ အက်ဳိးရွိ၊ ၾကားသူႏွစ္သက္ ေသာစကား
• မွန္ကန္၊ အက်ဳိးရွိ၊ ၾကားသူမႏွစ္သက္ေသာစကား
• မွန္ကန္၊ အက်ဳိးမရွိ၊ ၾကားသူႏွစ္သက္ေသာစကား
• မွန္ကန္၊ အက်ဳိးမရွိ၊ ၾကားသူမႏွစ္သက္ေသာစကား
• မမွန္ကန္၊ အက်ဳိးမရွိ၊ ၾကားသူႏွစ္သက္ေသာစကား
• မမွန္ကန္၊ အက်ဳိးမရွိ၊ ၾကားသူမႏွစ္သက္ေသာစကား

ဆိုၿပီး စကားႀကီး (၆)ခြန္းရွိတဲ့အထဲကမွ ပထမစကားႏွစ္မ်ိဳးကိုသာ ေျပာသင့္တယ္လို႔ ေဟာၾကားခဲ့ပါတယ္။

ေနာက္ၿပီး ဝစီကံဟာ အေရးႀကီးတဲ့ အမႈျဖစ္တာမို႔ စကားေျပာမယ္ဆိုရင္ ေကာင္းမြန္မွန္ကန္ၿပီး အက်ိဳးရွိတဲ့စကားကိုသာ ေျပာသင့္ပါတယ္။ ကိုယ့္ခံစားခ်က္ ( ခ်စ္ျခင္း၊ မုန္းျခင္း..) ေတြ၊ အယူအဆေတြေပၚမူတည္ၿပီး သူမ်ားကို အက်ိဳးမဲ့ေအာင္ ေလွ်ာက္မေျပာသင့္ပါဘူး။

ဒါေၾကာင့္ ျမတ္စြာဘုရားက အံ(၅)၊ ဝါစာ(၂၁၃)ထဲမွာ ...

"ေျပာသင့္တဲ့အခ်ိန္မွေျပာ၊ 

အမွန္ကိုေျပာ၊

 ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႔စြာေျပာ၊ 

အက်ိဳးရွိမွေျပာ၊

 ေမတၱာေရွ႕ထား၍ေျပာ"

 ဆိုၿပီး ေဟာၾကားခဲ့ပါတယ္။ [Ref:1]

ကိုယ္က ဗုဒၶဘာသာမို႔ ျမတ္စြာဘုရားရဲ့ တရားေတာ္ေတြနဲ႔ယွဥ္ၿပီး ေျပာေနေပမဲ့ တကယ့္တကယ္ေတာ့ ဘယ္ဘာသာရဲ့ဘုရားကမွ သူမ်ားအက်ိဳးမဲ့ေစမဲ့ မဟုတ္တန္းတရားေျပာပါလုိ႔ မိန္႔ခဲ့မွာမဟုတ္ပါဘူး။ ဘယ္ဘာသာပဲျဖစ္ျဖစ္ တကယ္ဆန္းစစ္ၾကည့္ရင္ အားလံုးက ေမတၱာတရားကိုသာလ ွ်င္   အေျခခံထားၾကမွာပါပဲ။ ေနာက္ၿပီး..  ဘာသာေရးရႈေထာင့္က မေျပာဘုုူးဆိုုရင္ေတာင္ ဒါဟာ ေလာကနီတိအရ လက္ခံက်င့္သံုုးသင့္တဲ့လမ္းစဥ္ပါပဲ။ "စကား၊စကားေျပာပါမ်ား... စကားထဲက ဇာတိျပ" ဆိုုတဲ့ဆိုုရိုုးလည္း ရွိတာမိုု႔ မေကာင္းတဲ့ဇာတိရွိသူ မျဖစ္ရေလေအာင္ စကားေကာင္းေျပာႏိုုင္ေအာင္ ေကာင္းမြန္တဲ့အျမင္၊ ေကာင္းမြန္တဲ့ ခံယူခ်က္ေတြ ရွိသင့္ပါတယ္။ သူမ်ားကိုု ေဝဖန္ျပစ္တင္၊ မေကာင္းေျပာဆိုုတာမ်ိဳး မလုုပ္သင့္ပါဘူး။

ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ လူသားအားလံုး တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ၾကားမွာ မွန္ကန္ေသာ၊ ေကာင္းမြန္ေသာ၊ အက်ိဳးရွိေသာစကားမ်ားကို ေမတၱာေရွ႕ထားၿပီး ေျပာႏိုင္ၾကပါေစလို႔ ဆုေတာင္းရင္း ဒီပိုု႔(စ္)ေလးကို နိဂံုးခ်ဳပ္လိုက္ပါတယ္။

မွတ္ခ်က္။    ။
ဒီပိုု႔(စ္)ကိုု ေရးျဖစ္သြားေစတာကေတာ့ World of Wisdom FB page မွ တရားစာသားကိုေတြ႔သြားတာကေန စတာပါ.. စိတ္ထဲမွာ စကားေျပာျခင္းအေၾကာင္းကို စာေရးခ်င္ေနတာမိုုု႔ ဒီစာသားေလးကိုု ေတြ႔ၿပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ ... google လုပ္ရင္းက zawlay1979 နဲ႔ yatanavasa ဘေလာ့ေတြက ပို႔(စ္)ႏွစ္ခုကို အေျခခံကာ စိတ္ထဲ ဘဝင္မက်တာေလးေတြနဲ႔ေပါင္းၿပီး ဒီပို႔(စ္)ကို ေရးပါတယ္။

ျမင္ရေတြ႔ရတာေတြ ဘဝင္မက်လိုု႔ ေရးတာဆိုုေပမဲ့ ...က်မကိုုယ္တိုုင္ဟာလည္း  ခင္မင္ရင္းႏွီးတဲ့သူေတြနဲ႔ေတြ႔ရင္ စကား အင္မတန္မ်ားၿပီး ေတာင္စဥ္ေရမရေလွ်ာက္ေျပာတတ္တဲ့သူပါ။  တစ္ခါတစ္ရံလည္း ေရွ႕ေနာက္မဆင္ျခင္ဘဲ ေျပာတတ္ပါတယ္။ ကိုုယ့္ကိုုကိုုယ္လည္း ျပဳျပင္ရဦးမွာပါ။ ဒါေပမဲ့ သူမ်ားရဲ့ အဖ်င္း၊ သူမ်ားရဳဲ့အားနည္းခ်က္နဲ႔ သူမ်ားဒုုက ၡေရာက္မဲ့စကားမ်ိဳးေတြေတာ့ မေျပာပါဘူး။

ေနာက္ၿပီး..အိမ္မွာ..  ကိုယ္က အႀကီးျဖစ္ၿပီး၊ ရန္ကုန္မွာတုန္းကလည္း အငယ္တန္းေလးေတြကို စကာၤပူမထြက္လာခင္အထိ စာသင္တဲ့အလုပ္လုပ္ခဲ့သူမို႔ နည္းနည္းေတာ့ ဆရာလုပ္တတ္ပါတယ္။ ဆရာမႀကီးေလသံနဲ႔ ေရးထားသလိုႀကီး ျဖစ္ေနရင္ ဒီစာကို လာဖတ္သူေတြ က်မကို ခြင့္လႊတ္ေပးၾကပါ။ :)

Regards,
witch83(16/03/2013; 10:20PM; GMT+8)

Reference:
1. http://www.worldofwisdom.asia/
2. http://zawlay1979.blogspot.sg/2011/02/blog-post_4999.html
3. http://yatanavasa.blogspot.sg/2011/08/blog-post_11.html

To Continue Reading

၂၀၁၂ မွသည္ ၂၀၁၃ဆီသိုု႔

Photo Source; ASEAN community

ႏွစ္သစ္အတြက္ ပါးခ်င္တဲ့ စကား :)
ဒီကေန႔ဟာ.. (၂၀၁၂)ခုႏွစ္ရဲ့ေနာက္ဆံုးေန႔ေလးျဖစ္ၿပီး.. မနက္ျဖန္ဆို (၂၀၁၃)ခုႏွစ္ကို ေရာက္ပါေတာ့မယ္။ (၂၀၁၂)ခုႏွစ္အတြက္ ေနာက္ဆံုးပို႔(စ္)ေလးကို ေရးမယ္ဆိုၿပီး  ပံုေတြရွာေတာ့ ဒီပံုေလးကို အႀကိဳက္ဆံုးပါပဲ။  ဒါေၾကာင့္ ဒီပံုေလးကိုပဲ ဒီပို႔(စ္)အတြက္ သံုးလိုက္ပါတယ္။

ပံုထဲကအတိုင္း (၂၀၁၂) ကုန္သြားေပမဲ့၊ ပ်က္သြားေပမဲ့.. ဒီႏွစ္ထဲမွာ... က်မတို႔ ဘာေတြလုပ္ခဲ့တယ္ဆိုတာကေတာ့ မေပ်ာက္ပ်က္သြားပါဘူး။ ဒါကို သမိုင္းလို႔ ေခၚပါတယ္။ က်မတို႔အားလံုးဟာ တကယ္ေတာ့ "ကိုယ့္သမိုင္းကိုယ္ေရးေနၾကသူမ်ား" သာ ျဖစ္ၾကပါတယ္။ သမိုင္းစာအုပ္မွာ ထင္က်န္ခဲ့သူမ်ားေတာ့ ျဖစ္ခ်င္မွ ျဖစ္မွာပါ။ ဒါေပမဲ့.. ကိုယ့္ မိသားစုဝင္မ်ား၊ ေနာင္လာေနာက္သားမ်ားအတြက္.. အနည္းဆံုး ကိုယ့္ကိုကိုယ္အတြက္.. ဒီေလာကႀကီးက မထြက္သြားခင္အခ်ိန္မွာ... ေနာင္တ နည္းႏိုင္သမွ်နည္းေသာ.. " ေကာင္းမြန္ေသာသမိုင္း "မ်ားကို ေရးႏိုင္၊ ခ်န္ထားႏိုုင္သူမ်ား ျဖစ္ၾကပါေစ။

ေနာက္တစ္ခုက.. ႏွစ္ေဟာင္းကုန္သြားေပမဲ့ ႏွစ္ေဟာင္းမွာလုပ္ခဲ့တာေတြရဲ့ ေကာင္းက်ိဳး၊ ဆိုးက်ိဳးေတြကို ေရွ ႔ႏွစ္ေတြမွာ ခံစားရမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္ (၂၀၁၂)မွာ ကိုယ္လုပ္ခဲ့သမွ်ကို ျပန္လည္ဆန္းစစ္ၿပီး (၂၀၁၃)မွာ.. သူၿပီးရင္ လာမဲ႔ေရွ႕ႏွစ္ေတြအတြက္ ျပင္ဆင္ႏိုင္ၾကပါေစ။

ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ကေတာ့ အရင္ကပို႔(စ္)ေတြမွာ.. ေျပာထားတာေလးပဲ စကားျပန္ပါးပါရေစ။
အဲဒါကေတာ့ သူမ်ားေတြကို.. ေဝဖန္အျပစ္တင္တာေတြေလွ်ာ့ၿပီး "မိမိကိုယ္ကို ေကာင္းေအာင္ အရင္ ႀကိဳးစားၾကပါ။"..လို႔။ ကိုယ္ေကာင္းၿပီးေနာက္ေတာ့.. ပတ္ဝန္းက်င္ေကာင္းဖို႔ ႀကိဳးစားပါ။ အားလံုး ဒီလိုပဲ ေကာင္းၾကရင္.. တစ္ႏိုင္ငံလံုး၊ တစ္ကမာၻလံုး ေကာင္းသြားမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္ မိမိနဲ႔မိမိပတ္ဝန္းက်င္ ေကာင္းမြန္ေအာင္ အရင္ ႀကိဳးစားၾကပါလို႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ လူမ်ိဳးအတြက္၊ ႏိုင္ငံအတြက္.. ဒါေတြက နည္းနည္းေဝးၿပီး အလွမ္းက်ယ္ပါတယ္။ မိမိနဲ႔ မိမိပတ္ဝန္းက်င္ကို ေကာင္းေအာင္ အရင္ ျပဳျပင္ပါ။ အားလံုးက .. ဒီလို ႀကိဳးစားၾကမယ္ဆိုရင္ တစ္ႏိုင္ငံလံုး ေကာင္းသြားပါလိမ့္မယ္။

ႏွစ္သစ္လက္ေဆာင္
ဘေလာ့မိတ္ေဆြေတြနဲ႔ စာဖတ္သူေတြ သတိထားမိလားေတာ့ မသိပါဘူး။ ၿပီးခဲ့တဲ့ (၄)၊ (၅)ရက္ေလာက္တုန္းကတည္းက ... ႏွစ္သစ္လက္ေဆာင္ဆိုၿပီး Note Gadget ေလးတစ္ခုကို side bar ေပၚမွာ တင္ထားပါတယ္။ ဆရာေမာင္သစ္ဆင္းေရးတဲ့ "ေၾကာက္စိတ္" ဆိုတဲ့ေဆာင္းပါးေလးကို ေဝမွ်ထားတာပါ။ သိပ္ကိုေကာင္းၿပီး ဖတ္သင့္တဲ့ ေဆာင္းပါးေလးမို႔ ဖတ္ၾကည့္ၾကပါဦး။ :)

က်မနဲ႔ (၂၀၁၂)ခုႏွစ္
ႏွစ္ကုန္ပိုင္းမွာ ေမေမ.. ေနမေကာင္းျဖစ္တာမို႔ စိတ္နည္းနည္း ရႈပ္ရတာရယ္၊ ဒီဇင္ဘာလဆန္းမွာ... ခါးနာ.. ခါးနာၿပီး ေပ်ာက္သြားေတာ့.. flu ျဖစ္.. flu ၿပီးေတာ့ အစာအိမ္နာ.. ေနာက္ X'Mas ေရာက္ခါနီး.. တစ္ေယာက္တည္း ျဖစ္ေနလို႔ စိတ္မၾကည္လင္ခဲ့တာရယ္ကလြဲရင္...
(၂၀၁၂)ခုႏွစ္ဟာ က်မအတြက္ ေကာင္းတဲ့ႏွစ္တစ္ခုလို႔ ေျပာလို႔ရပါတယ္။

• မိသားစုကို ေကာင္းေကာင္း ေထာက္ပံ႕ခြင့္ရတဲ့ႏွစ္၊ လုပ္ေပးစရာရွိတာေတြ လုပ္ေပးႏိုင္တဲ့ႏွစ္မို႔ ေက်နပ္မိပါတယ္။
• ညီမရဲ့ မဂၤလာေဆာင္ေၾကာင့္ ဇူလိုင္လမွာ ေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းတဲ့ ခရီးတစ္ခုကို သြားခဲ့ရၿပီး.. ႏိုဝင္ဘာလမွာလည္း ရန္ကုန္ျပန္ခဲ့ရတဲ့အတြက္လည္း ေပ်ာ္ပါတယ္။ 
• ဇူလိုင္လမွာ မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ.. လခတိုးသြားတဲ့အတြက္လည္း ေတာ္ေတာ္ ေပ်ာ္ပါတယ္။
• ေနာက္ၿပီး ျပန္ဆပ္စရာမလိုေသးေပမဲ့ NTU school loan ကို ဇန္နဝါရီလကစၿပီး installment repayment plan ကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ခဲ့တဲ့ အတြက္ ခုဆို (၃)ပံု(၂)ပံုေလာက္ကို ေက်သြားပါၿပီ။ အဲ့ဒီအတြက္လည္း အရမ္းကို ေက်နပ္ပါတယ္။ =)
  ( ဒီေနရာမွာ NTU က သူငယ္ခ်င္းေတြကို တစ္ခု ေျပာခ်င္ပါတယ္။ School loan ဟာ ဘြဲ႔ရၿပီး (၂)ႏွစ္ၾကာရင္ စဆပ္ရပါတယ္။ တစ္လကို အနည္းဆံုး S$100 ဆပ္ရပါတယ္။ သတ္မွတ္ထားတဲ့ အခ်ိန္အတြင္း မဆပ္ရင္ အေနာက္က လိုက္လာပါလိမ့္မယ္။ ေနာက္ၿပီး ပိုက္ဆံကို မဆပ္ဘဲ ရန္ကုန္ျပန္သြားတာတို႔၊ ေရွာင္ေနတာတို႔ကိုလည္း မလုပ္ေစခ်င္ပါဘူး။ ေနာက္ကလူေတြ ပိုက္ဆံ ေခ်းမရဘဲ ျဖစ္ေနပါဦးမယ္။ ေနာက္တစ္ခုက (၂)ႏွစ္ၾကာမွာ စဆပ္ရတာဆိုေပမဲ့ အတိုးကေတာ့ ဘြဲ႔ရတဲ့ေန႔ကတည္းက စတက္ေနပါၿပီ။ တျခားဘဏ္ေတြကေတာ့ ဘယ္ေလာက္မွန္းမသိေပမဲ့ OCBC ကေတာ့ ၄.၇၅%ပါ။ ဘြဲ႔ရတဲ့ေန႔ဆိုတာကလည္း convocation date မဟုတ္ပါဘူး။ conferrment letter ရတဲ့ေန႔ပါ။ အဲ့ဒီေတာ့ ျမန္ျမန္ ျပန္ဆပ္ေလ.. ေကာင္းေလပါပဲ။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ျမန္မာေက်ာင္းသား အေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ဒါကို မသိၾကပါဘူး။ က်မလည္း မသိခဲ့ပါဘူး။ ပိုက္ဆံဆုဖို႔ တျခားဘဏ္အေကာင့္ သြားဖြင့္ေတာ့မွ သိခဲ့တာပါ။ )
• ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ကေတာ့ ကိုယ္.. ခ်စ္ရတဲ့သူတစ္ေယာက္ကို သိပ္ခ်စ္ေနမိၿပီဆိုတာ မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ သိရွိခဲ့ရၿပီး .. သူနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေကာင္းအေနနဲ႔ ပတ္သတ္ဆက္ဆံခြင့္ရတာကို တကယ္ ေက်နပ္မိပါတယ္။ အခ်စ္ဆိုတာ ေပါင္းစပ္မွ အခ်စ္ျဖစ္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ ပိုင္ဆိုင္ရမွအခ်စ္ဆိုတာ အၿမဲ မမွန္ကန္ပါဘူး။ စြန္႔လႊတ္ျခင္းမွာလည္း အႏုပညာဆိုတာ ရွိပါတယ္။ ဘယ္လိုေတြးေတြး.. မျဖစ္ႏိုင္တာမို႔.. ဆိုင္သူနဲ႔သာ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ လက္တြဲႏိုင္ပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေပးပါတယ္။ ( တြယ္တာလွေပမယ့္၊ ကြယ္ရာကပဲ ခ်စ္ပါရေစ.. ဆရာ ေမာင္စိန္ဝင္းရဲ့ ကဗ်ာစာသားကို ယူထားတာပါ။)

(၂၀၁၂)ခုႏွစ္အတြက္ ေနာက္ဆံုးကဗ်ာ
ေျပာရရင္ေတာ့ က်မဟာ ကဗ်ာဆရာမ မဟုတ္ပါ။ ကာရံေတြ နေဘေတြလည္း မသိပါ။ ဘဝတစ္ေလွ်ာက္လံုးမွာ စိတ္အရမ္းေပါက္လာတဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ... ကဗ်ာလုိ႔ထင္ရတဲ့စာ (၄) (၅)ပုဒ္ေလာက္ ေရးဖူးပါတယ္။ ေအာက္မွာလည္း ကဗ်ာထင္ရတဲ့ စာစုတစ္ခုကို share ၿပီး ဒီပို႔(စ္)ကေလးကို အဆံုးသတ္ခြင့္ၿပဳပါ။ အားလံုးပဲ Happy New Year ပါ... :)

A Year May Come
A Year May Go
But, I will keep going on...!

And, everything I have done each year will be my history!

So, let me say something here to all my supporters, admirers and haters,
I truly appreciate the existence of you all..
Cause you all are my motivations that make me who I am now!
Thank you!

Love and Peace, 
witch83
(31/12/12; 3:28PM; GMT+8) To Continue Reading

ေတြးမိေသာ အင္နားရွားသီအိုရီ

Inertia is the resistance of any physical object to a change in its state of motion or rest, or the tendency of an object to resist any change in its motion.
အင္နားရွားဆိုသည္မွာ အရာတၳဳတစ္ခု၏ ေရြ ႔လွ်ားေနေသာ၊ ရပ္ေနေသာအေျခအေနမွ ဆန္႔က်င္ဘက္ အေျခအေနသို႔ ေျပာင္းလဲရန္ဆန္႔က်င္ေသာအား ျဖစ္သည္။
ဥပမာ။        ။  ဘတ္(စ္)ကားေပၚတြင္ မတ္တတ္ရပ္စီးလာေသာ လူတစ္ဦးသည္ ရုတ္တရက္ ကားေဆာင့္ရပ္လိုက္ေသာအခါ ကားသြားရာလမ္းအတိုင္း ေရွ ႔သို႔ ငိုက္စိုက္လဲက်သြားသည္မွာ အင္နားရွားသေဘာတရား ျဖစ္သည္။

အင္နားရွားသီအိုရီဟာ ရူပေဗဒဘာသာအတြက္ တကယ့္ကို အေရးပါၿပီး Newton First Law ရဲ့ အေျခခံလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ အေရြ ႔ / အလွ်င္သေဘာတရားအတြက္ ျဖစ္ေပမဲ့ ... ဒီေလာကရဲ့ ပံုမွန္လႈပ္ရွားမႈေတြအတြက္လည္း မွန္သင့္သေလာက္ မွန္ပါတယ္။

ဥပမာ အေနနဲ႔ ေျပာရရင္ ... 
~~ စာေမးပြဲမေျဖခင္နဲ႔ ေျဖခါနီး စာကို အသည္းအသန္ ႀကိဳးစားၿပီး ၾကည့္ခဲ့ၿပီးတဲ့ေနာက္ စာေမးပြဲေနာက္ဆံုးေန႔ကိုေက်ာ္... ေနာက္တစ္ရက္၊ႏွစ္ရက္ေလာက္အထိ... ေနမထိ၊ ထိုင္မသာ ျဖစ္ရျခင္းဟာလည္း ေနၿမဲအတိုင္းေနလိုျခင္း (အင္နားရွား) ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
~~ ေက်ာင္းပိ္တ္ရက္ရွည္ကုန္လို႔ ေက်ာင္းျပန္ဖြင့္ရင္ ေက်ာင္းျပန္မတက္ခ်င္တာ လည္းအင္နာရွားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

ကိုယ္ကိုတိုင္အေနနဲ႔ ဥပမာေပးရရင္ေတာ့....
~~ ရံုးမွာ အၿမဲတမ္း အလုပ္မ်ားေနရာက လြန္ခဲ့တဲ့ ေလး..ငါးပတ္ေက်ာ္ေလာက္ကစၿပီး အလုပ္.. သိပ္...မရွိေတာ့ အေတာ္ မေနတတ္ မထိုင္တတ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲ့လိုျဖစ္လို႔ စာလည္းမလုပ္ခ်င္တာနဲ႔ blogging ဘက္ကိုလွည့္ၿပီး စာေရး၊ စာဖတ္ ျပန္လုပ္ရင္း ေနသားက်လာပါတယ္။
~~ အလုပ္သိပ္မရွိရာကေန... ျပန္..အလုပ္ရႈပ္လာေတာ့လည္း စိတ္က အလုပ္မလုပ္ခ်င္ေတာ့ပါဘူး။ ရန္ကုန္မျပန္ခင္ တစ္ပတ္ေလာက္အလိုမွာ အလုပ္နည္းနည္း ျပန္မ်ားလာေတာ့ အလုပ္လုပ္ရတာ စိတ္ထဲ သိပ္မေပ်ာ္ေတာ့ပါဘူး။ ျပန္ရမဲ့ တစ္ပတ္.. တနလာၤေန႔လည္းေရာက္ေရာ ရုတ္တရက္ႀကီး အလုပ္ အရမ္း မ်ားသြားၿပီး " Inertia, Intertia" လို႕စိတ္ထဲကေနေျပာၿပီး အလုပ္ေတြလုပ္ရင္းက ပို႔(စ္)တစ္ပုဒ္ေတာ့ တင္ဦးမယ္လို႔ ေတးထားလိုက္ပါတယ္။
တနလၤာေန႔ကေန..ၾကာသာပေတးအထိ (၄)ရက္လံုး... ေပၚလာတဲ့ issue ေတြကိုရွင္း၊ hand over လုပ္စရာရွိတာေတြလုပ္၊ clear လုပ္စရာရွိတာေတြအၿပီးသတ္။ ၾကာသာပေတးမွာ ရုံးျပန္ေနာက္က်... ေသာၾကာေန႔ မနက္အေစာႀကီး ရန္ကုန္ထျပန္... ဒါနဲ႔ပဲ ပို႔ (စ္)မေရးျဖစ္ပါဘူး။
~~  ရန္ကုန္ကေန စလံုးကို ျပန္လာရမယ္ဆိုေတာ့ ဘယ္လိုမွ ျပန္မလာခ်င္ေတာ့ပါဘူး။ ေၾသာ္... Intertia... Intertia... စလံုးကေန ရန္ကုန္ျပန္မယ္ဆိုေတာ့ မျပန္ခ်င္ဘူးဆိုတာ မရွိသလိုပဲေနာ္!!!!

ရန္ကုန္ကျပန္ေရာက္ေတာ့ အရင္ေလာက္ အလုပ္.. သိပ္မရွိေတာ့တာမို႔ mood မေပ်ာက္ခင္... ဒီပို႔(စ္)ကိုျမန္ျမန္ ခ်ေရးလိုက္ပါတယ္။

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

အင္နားရွားသီအိုရီနဲ႔ စတင္ထိေတြ႔ခဲ့ရတာကေတာ့ (၉)တန္းေက်ာင္းသူဘဝတုန္းက ရူပေဗဒဘာသာမွာပါ။ ဒါေပမဲ့ ရူပေဗဒကို သိပ္.. စိတ္မဝင္စားသူမို႔၊ ၿပီးေတာ့ (၁၀)တန္းၿပီးလို႔ တကၠသိုလ္တက္ေတာ့လည္း ရူပေဗဒကို မသင္ရတာမို႔ ဒီ..သီအိုရီကို ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ပါပဲ။ ဒီသီအိုရီကို ခုခ်ိန္ထိ မွတ္မိေစတာကေတာ့ ဆရာမ ဂ်ဳးရဲ့ " ေစာင့္ဆိုင္းျခင္းနိယာမ" ဝတၳဳတိုကို ဒုတိယအႀကိမ္ေျမာက္ ဖတ္ၿပီးမွပါ။ (ပထဦးဆံုးအၾကိမ္ဖတ္မိတုန္းက High School တက္တုန္းကပါ။ ဘယ္ႏွစ္တန္းတုန္းက ဖတ္ခဲ့တာလည္းေတာ့ မသိေတာ့ပါဘူး။ Physics ပဲ မသင္ရေသးတာလား၊ ငယ္ေသးလို႔ absorb လုပ္ပံု မတူတာလားေတာ့ မသိပါဘူး။ အဲ့ဒီ အင္နားရွားသီအိုရီကို သတိမထားမိပါဘူး။ )

ဝတၳဳတိုေလးရဲ့ အက်ဥ္းခ်ဳပ္ကေတာ့.... တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး သိပ္ခ်စ္ၾကတဲ့၊ အသြင္မတူတဲ့ လင္မယားမွာ ေယာက်ာၤးျဖစ္သူက ႏိုင္ငံျခားကို အလုပ္ကိစၥနဲ႔ ႏွစ္အနည္းငယ္ ( ေသခ်ာ မမွတ္မိပါ။ (၃)ႏွစ္ထင္ပါသည္။) သြားရေတာ့ တစ္ေယာက္တည္းက်န္ခဲ့တဲ့  မိန္းမေနရာကေန စကားေျပာတဲ့ပံုစံေလးပါ။ သြားခါစတုန္းက လြမ္းၿပီး မေနတတ္၊မထိုင္တတ္ျဖစ္ၿပီး လြမ္းခဲ့ရေပမဲ့ .... ၾကာလာေတာ့ တစ္ေယာက္တည္းေနရတဲ့ဘဝကို ႏွစ္သက္လာၿပီး စည္းကမ္းႀကီးတဲ့ ေယာက်ာၤးလုပ္သူ ျမန္မာျပည္ျပန္လာခါနီးမွာ ဝမ္းမသာႏိုင္ေတာ့တဲ့အေၾကာင္း၊ ေလဆိပ္မွာ သြားႀကိဳရင္ (၃)ႏွစ္ၾကာခြဲေနရတဲ့ ေယာက်ာၤး ျပန္လာလို႔ ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့ဟန္လုပ္ၿပီး ၿပံဳးႏိုင္ဖို႔ ႀကိဳးစားရမဲ့အေၾကာင္း ေရးထားတာပါ။
အဲ့ဒီ ဝတၳဳတိုထဲမွာ Juu ေရးထားတာတဲ့ အခ်က္ႏွစ္ခ်က္ကို ခုခ်ိန္ထိ မွတ္မိေနပါေသးတယ္။

• အင္နားရွားရဲ့ သီအိုရီအတိုင္း  ေယာက်ာၤးထြက္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ မခြဲႏိုင္မခြာရက္ျဖစ္ရၿပီး ျပန္လာခါနီးက်ေတာ့ တစ္ေယာက္တည္းေနရတဲ့ဘဝကို ေနၿမဲအတိုင္း  ေနလိုတယ္ဆိုတာရယ္...
• တစ္စံုတစ္ခုကို လိုခ်င္လို႔ ..... ေစာင့္ဆိုင္းရတဲ့အရာကို ရရွိျခင္းနဲ႔ ရရွိလို႔ ေပ်ာ္ရႊင္ရျခင္းႏွစ္ခုၾကားက  ဝွက္ဖဲမွာ အဲ့ဒီအရာကို ရရွိတဲ့အခ်ိန္ျဖစ္တယ္ဆိုတာရယ္ပါ။ ( ကိုယ္လိုခ်င္တာ/ ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တာကို ရလာတာ/ ျဖစ္လာတာကို ေပ်ာ္တယ္မေပ်ာ္ဘူးဆိုတာ ရလာတဲ့၊ ျဖစ္လာတဲ့ "အခ်ိန္"ေပၚမွာ မူတည္ပါတယ္။)

အဲ့ဒီႏွစ္ခ်က္ထဲက ဒုတိယအခ်က္ကို ဒီဘေလာ့က Quote Post တစ္ခုမွာ ထည့္ေရးဖူးပါတယ္။ ခုေတာ့ ပထမအခ်က္အေၾကာင္းကို ေရးပါရေစ။
အဲ့ဒီ ဝတၳဳကို ဒုတိယအႀကိမ္ဖတ္ၿပီး သတိထားမိသေလာက္ေတာ့ လူေတြဟာ လုပ္ေနက်အရာတစ္ခု မလုပ္ရေတာ့ရင္ မေနတတ္၊ မထိုင္တတ္ ျဖစ္တတ္ၾကပါတယ္။ အဲ.. မလုပ္ရတာၾကာလာၿပီဆိုရင္ေတာ့ ျပန္လုပ္ရတဲ့အခ်ိန္မွာ မလုပ္ခ်င္ေတာ့ပါဘူး။ အထူးသျဖင့္ ကိုယ့္အတြက္ ပင္ပန္းခက္ခဲတဲ့အရာဆို ပိုျဖစ္တတ္ပါတယ္။
အခ်စ္၊ အမုန္းခံစားခ်က္မွာလည္း ဒီလိုပါပဲ။ "Love makes time pass, but time is certain to make love pass"တဲ့.... အဲ့လို ၾကားဖူးပါတယ္။ "အခ်ိန္ဟာ အေကာင္းဆံုးသမားေတာ္"လို႔လည္း ေျပာတတ္ၾကတယ္ မဟုတ္လား???

ဒါေၾကာင့္... Change တစ္ခုလုပ္ဖို႔လိုလာရင္ ေကာင္းေသာေျပာင္းလဲျခင္းသာျဖစ္ခဲ့မယ္ဆိုရင္... Inertia သေဘာ ( ေနၿမဲအတိုင္းေနလိုျခင္း) ကို ေသြဖယ္ၿပီး "adaptation time" ေက်ာ္ရင္ရလာမဲ့ ေကာင္းက်ိဳးေလးေတြကိုေတြးၿပီး ေျပာင္းလဲစရာရွိ ေျပာင္းလဲရေအာင္လို႔ ေျပာရင္း ဒီပို႔(စ္)ေလးကို နိဂံုးခ်ဳပ္လိုက္ပါတယ္။

Thank you for reading my blog post.
witch83
(15/11/12; 2:24 PM; GMT+8) To Continue Reading

For the rest of My Life

chocothazin ေရးထားတဲ့ For the rest of my life ဆိုတဲ့ ပို႔(စ္)ကို ဖတ္ၿပီး ေရးျဖစ္ပါတယ္။ Tagged post ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ သူ ေရးထားတဲ့ပို႔(စ္)မွာ comment ေပးၿပီး ေရးခ်င္သြားလို႔ပါ။ ဒါေပမဲ့ တကယ္ ေရးမယ္ဆိုေတာ့လည္း နည္းနည္း ခက္ပါတယ္။ သူေရးၿပီး ေတာ္ေတာ္ၾကာမွ ေရးလို႔ၿပီးတယ္။ ေရးမဲ့ေရးလိုက္ေတာ့လည္း မရည္ရြယ္ဘဲ ေတာ္ေတာ္.. ရွည္သြားပါတယ္။ :)

****************************** 

(၁) For the rest of my life ( က်န္ရွိေနေသးတဲ့ ကိုယ့္္ရဲ့ဘဝအတြက္) 

အခုလက္ရွိအခ်ိန္မွာ Stable life တစ္ခုရဖို႔ ႀကိဳးစားရုန္းကန္ေနေပမဲ့ for the rest of my life ဆိုတာ သိပ္ မေတြးမိပါဘူး။

ေက်ာင္းၿပီးေတာ့ အလုပ္ရ... အလုပ္မွာ အသားက်ေအာင္ ႀကိဳးစား.... ေၾကြးေဟာင္းေတြဆပ္။ ေၾကြးသစ္ကေတာ့ ~~~~~~!

ရုန္းရင္း၊ ကန္ရင္းနဲ႔ အလုပ္မွာ အသားက်လာ။ ေနာက္ႏွစ္ေလာက္ဆိုရင္ေတာ့ အေျခက်ေလာက္ပါၿပီလို႔ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့။ အဲ့ဒီေနာက္.. ထပ္ေမွ်ာ္လင့္တာက လခတိုးရဖို႔၊ permanent stay ေလးရဖို႔၊ ရာထူးတို႔ဖို႔ဆိုတာက ဒီကုမၸဏီမွာ သိပ္မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ ဒီထက္ တက္လမ္းရွိတဲ့ ကုမၸဏီကို ႏွစ္နည္းနည္းၾကာတဲ့အခါ ေျပာင္းဖို႔၊  ............. ၊ တစ္ခ်ိန္မွာ ကိုယ့္အိမ္ကိုယ္ျပန္ဖို႔.....။        ။

ေရတို၊ ေရရွည္ရည္မွန္းခ်က္ေတြရွိေနေပမဲ့...  အဲ့ဒါေတြက ေသခ်ာေတြးၾကည့္ရင္ေတာ့ ရုပ္ဝတၳဳ ခပ္ဆန္ဆန္ရယ္။ ၿပီးေတာ့..  နည္းနည္းလည္း ေလာဘႀကီးေနသလားလို႔။ :)

ေနာက္ၿပီး... က်န္ရွိေနေသးတဲ့ ကိုယ့္ရဲ့ဘဝဆိုတာကို ေသခ်ာ ေတြးၾကည့္လိုက္ေတာ့.... ဘယ္အရာကမွ မေသခ်ာေတာ့သလိုလို။  ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့ လူဆိုတာက မနက္ျဖန္ ကိုယ္... ဘာျဖစ္မယ္ဆိုတာေတာင္ သိႏိုင္ၾကတာ မဟုတ္ဘူးေလ။ ကိုယ့္ဘဝအတြက္ အခ်ိန္ ဘယ္ေလာက္က်န္မွန္းလဲ မသိႏိုင္ဘူး။ ၿပီးခဲ့တဲ့ (၃)ႏွစ္ေက်ာ္က ေမွာ္ဘီမွာ တရားစခန္းဝင္တုန္းက သတၱမရံသီဘုန္းဘုန္းေဟာသလိုေပါ့ ... လူဆိုတာ ကိုယ္ ဘယ္အခ်ိန္၊ ဘယ္ေနရာမွာ ဘယ္ေရာဂါ၊ ဘယ္ပံုစံနဲ႔ေသရမယ္မွန္းမသိႏိုင္ပါဘူးတဲ့။
(စကားခ်ပ္။        ။ ဘုန္းဘုန္းေဟာတာကေတာ့ မသိႏိုင္ျခင္း (၅)မ်ိဳးပါ။ ဘယ္ဘဝကို ေရာက္မယ္ဆိုတာလည္း မသိႏိုင္ဘူးတဲ့။ ဒီ ပို႔(စ္)နဲ႔ မဆိုင္ဘူးထင္လို႔ အေပၚက စာေၾကာင္းမွာ မထည့္ထားပါဘူး။)

ဒါေပမဲ့လည္း ဘဝဆိုတာ မေသခ်ာပါဘူး။ ဘယ္အခ်ိန္ေသမယ္မွန္း မသိႏိုင္ဘူး။ ေကြးေသာလက္မဆန္ ႔မီ... ဆန္႔ေသာလက္ မေကြးမီဆိုသလို.. တရားသြားအားထုတ္မယ္၊ ေလာကီကိုစြန္႔ၿပီး ေလာကတၱရာပဲလုပ္ေတာ့မယ္ဆိုတာမ်ိဳးကလည္း မလုပ္ႏိုင္ေသးတဲ့အတြက္ မနက္ျဖန္ဆိုတာ ရိွေနသေရြ ႔ေတာ့ လက္က်န္ဘဝကို ဘယ္လို ရွင္သန္ေနထိုင္သြားမယ္ဆိုတာကို ေတြးၾကည့္လိုက္ပါဦးမယ္။

(၂) က်န္ရွိေနေသးတဲ့ ကိုယ့္ရဲ့ဘဝကို ဘယ္လို ရွင္သန္ေနထိုင္သြားခ်င္သလဲ??

ဘဝတေလွ်ာက္လံုးမွာ ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တာကေတာ့ Soical, family, personal နဲ႔ working life ကို မွ်မွ်တတ၊ ဟန္ခ်က္ညီညီနဲ႔ ျဖတ္သန္းၿပီး ေအာင္ျမင္ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့ဘဝကို ပိုင္ဆိုင္ခ်င္တာပါ။ အဲ့ဒီေတာ့ လက္က်န္ဘဝမွာ ျဖစ္ခ်င္တာကလည္း ဒါပါပဲလို႔ အလြယ္ကူဆံုး ေျပာရင္ရမယ္ ထင္ပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ ဒီလိုဘဝကိုရဖို႔ ဘယ္လို ေနထိုင္သြားရင္ ေကာင္းမလဲ။ ေအာက္ကနည္းေလးေတြဆိုရင္ေတာ့ အဆင္ေျပႏိုင္မလားပဲ။

1. Grow Up
   အသက္ႀကီးလာတာနဲ႔အမွ် စိတ္ဓါတ္ ရင့္က်က္ခ်င္ပါတယ္။ grow old မျဖစ္ခ်င္ပါဘူး။ grow up ျဖစ္ခ်င္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ လူႀကီးႀကီးလို တည္ၿငိမ္ရင့္က်က္တဲ့ပံုစံႀကီးနဲ႔ေတာ့ မေနခ်င္ပါဘူး။ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးေလးပဲ ျပဳမူေျပာဆိုေနထိုင္ၿပီး အေတြးအေခၚပိုင္းမွာ ရင့္က်က္ခ်င္ပါတယ္။ ျပႆနာေတြကိုလည္း ရင့္ရင့္က်က္က်က္၊ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္နဲ႔ ေျဖရွင္းႏိုင္တဲ့သူ ျဖစ္ခ်င္ပါတယ္။


2. Sleep without regrets & bad feelings
   "Never go to sleep angry because you never know if the person you're mad at will not wake up the next day." တဲ့...
   မၾကာေသးခင္ကမွ စာအုပ္တစ္အုပ္မွာ ဖတ္ဖူးတာပါ။ က်မကေတာ့ ဒီစာေၾကာင္းကို ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ျပန္ျပင္လိုက္ပါတယ္။ "Never go to sleep with regrets & bad feelings because you are not sure if you will wake up the next day. Have a sound sleep." လို႔... ဟုတ္တယ္ေလ.. မနက္ျဖန္ဆိုတာ မေသခ်ာတဲ့ဘဝမွာ အိပ္ခါနီးႀကီးကို ဘာလို႔ စိတ္တိုေဒါသထြက္ေနမလဲ။ ေနာက္ၿပီး အိပ္ခါနီးမွာ ဘာကိုမွ မေတြးတာ ေကာင္းပါတယ္။ အဲ့လိုဆိုရင္ sound sleep ဆိုတာကို 80%ေလာက္ေတာ့ ရပါလိမ့္မယ္။ေနာက္ၿပီး ေနာက္ေန႔ မနက္အိပ္ရာက ႏိုးမထႏိုင္ေတာ့ရင္ေတာင္မွ ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္းေလးနဲ႔ ဘဝကို အိပ္စက္ခြင့္ရမွာေပါ့။


3. Work to Learn first; Work to Earn comes later
   
   
   
   "When you are young, work to learn, not to earn" လို႔ Robert Kyiosaki ကဆိုပါတယ္။ ေျပာရရင္ေတာ့.... က်မ မငယ္ေတာ့ဘူးဆိုတာ က်မကိုယ္က်မ သိပါတယ္။  ဒါေပမဲ့ နည္းပညာပိုင္းကို ကၽြမ္းက်င္သိရွိမႈနည္းေသးတဲ့အတြက္ က်ည္ေပြ႔အတက္ေပါက္ခ်င္တယ္ဆိုဆို ... အခုလက္ရွိအခ်ိန္မွာ work to learn ပဲ လုပ္ခ်င္ပါတယ္။
   ဒီကုမၸဏီမွာ ရာထူးတက္ဖို႔ ခက္ပါတယ္ဆိုတာကို အေရွ႔မွာ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ က်မတို႔ ကုမၸဏီရဲ့ policy ေၾကာင့္ပါ။ သူတို႔က လူကို ခန္႔မယ္ဆို ဘြဲ႔နဲ႔ လုပ္သက္ကို ၾကည့္ပါတယ္။ က်န္တာေတြ မၾကည့္ပါဘူး။ ၿပီးေတာ့ management style က flat triangle ဆိုေပမဲ့ ႀတိဂံႀကီးက ေျပာင္းျပန္ႀကီးပါ။ မန္ေနဂ်ာမ်ားၿပီး executive နည္းတဲ့ ကုမၸဏီပါ။ စကၤာပူ၊ မေလးရွားနဲ႔ ဗီယက္နမ္ (၃)ေနရာေပါင္းရင္ေတာင္ Executive level staff နည္းနည္းေလးပဲ ရွိပါတယ္။ ( HQ မွာေတာ့ အဲ့လို မဟုတ္ပါဘူး။) အဲ့ဒီေတာ့ စကၤာပူမွာ ကိုယ့္မန္ေနဂ်ာထြက္သြားရင္ေတာင္ ရာထူးတိုးဖို႔က လုပ္သက္အရ တိုးဖို႔မလြယ္ပါဘူး။  
   ဒါေပမဲ့ ပညာအရမ္းရတဲ့အတြက္ လုပ္ေနတာပါ။ "Work to Learn" အတြက္ပါ။ "Work to Earn" နဲ႔ "Work to get a position" ကေတာ့ ေနာက္မွ လာပါမယ္။ :)


4. Balance
   လူမႈေရး၊ မိသားစုအေရး၊ မိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္းအေရး၊ ကိုယ္ပိုင္ဝါသနာ၊ personal life နဲ႔ professional life အာလံုး balance ညီေအာင္ ညိွၿပီးလုပ္ႏိုင္တဲ့သူ ျဖစ္ခ်င္ပါတယ္။ ျဖစ္လာေအာင္လည္း ေတာ္ေတာ္ႀကီးကို ႀကိဳးစားရပါဦးမယ္။


5. Try to look things from optimistic angle
   ေနာက္တစ္ခုျဖစ္ခ်င္တာကေတာ့ အေကာင္းဘက္ကၾကည့္တတ္တဲ့ စိတ္ကေလး တစ္ခု ရွိခ်င္တာပါ။ ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ ဘဝအေၾကာင္းကို သိပ္မသိပါဘူး။ စိတ္က ျဖဴစင္ပါတယ္။ အရာအားလံုးကို၊ လူေတြအားလံုးကို အေကာင္းျမင္ပါတယ္။ ခုေတာ့ စိတ္ဓါတ္ေတြလည္း အေရာင္ေျပာင္းလဲလာတာ... တစ္ခုခုဆို မေကာင္းတဲ့ဘက္က ျမင္သလို ျဖစ္ေနပါတယ္။ ကိုယ့္ကို သူ...အသံုးခ်ေနၿပီ။ ခိုင္းစားေတာ့မယ္။ အက်ိဳးလိုလို႔ ေညာင္ေရလာေလာင္းေနၿပီ။ ကိုယ့္ဆီက အခြင့္အေရး ယူေနၿပီ။ ကိုယ့္အခြင့္အေရးေတြ သူ လုယူေနၿပီ.... စသျဖင့္ေပါ့။
   လူေတြကိုလည္း သံသယ အရမ္း ထားတတ္လာပါတယ္။
   အဓိကကေတာ့ အေကာင္းျမင္တတ္ဖို႔ပါပဲ။ ျပႆနာတစ္ခုကို တျခား ေကာင္းတဲ့ ရႈေထာင့္ကေန ၾကည့္တတ္ဖို႔ပါပဲ။ အဲ့လိုဆိုရင္ ေလာကႀကီးက ပိုေနခ်င္္စရာေကာင္းလာၿပီး ကိုယ္ေတြရဲ့စိတ္လည္း ပိုၿငိမ္းခ်မ္းလာမယ္ ထင္ပါတယ္။


6. Gain self-confidence
   ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ဝန္ခံရရင္ .. ငယ္ငယ္တုန္းက က်မဟာ over-confident ပါ။ ေက်ာင္းတက္ေနတုန္းကို... :) ေက်ာင္းတက္ခဲ့တဲ့တေလွ်ာက္မွာ အနည္းနဲ႔အမ်ားဆိုသလို ေအာင္ျမင္တယ္လို႔ ေျပာလို႔ရတာမို႔... အတန္းေဖာ္ေတြ၊ သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ့ မ်က္ႏွာသာေပးမႈနဲ႔ ဆရာေတြရဲ့ ခ်ီးက်ဴးမႈ ၊ မိသားစုရဲ့ ေျမွာက္စားမႈေတြကို ရခဲ့ပါတယ္။ အဲ့ဒါေတြအေပၚမွာလည္း သာယာခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ဝီရိယလည္း ေလွ်ာ့ေပါ့ခဲ့ပါတယ္။ ( ပ်င္းတတ္တာလည္း ပါတာေပါ့ေလ။) ျဖစ္သင့္သေလာက္လည္း မျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။  မူလတန္းေက်ာင္းေသးေသးေလးမွာတက္တုန္းကေတာင္ တစ္ခါမွ ပထမ မရဘူးပါဘူး။ ဒုတိယ၊ တတိယနဲ႔ပဲ လည္ပတ္ေနခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ က်မေမေမနဲ႔ အေဒၚေတြဟာ ပထမ..မရ.ရေကာင္းလားလို႔ အျပစ္မတင္ဘဲ က်မကို ခ်ီးေျမွာက္ေလ့ရွိပါတယ္ (ခ်ီးေျမွာက္သင့္တာထက္ ပိုပါတယ္)။ မူလတန္းေက်ာင္းတုန္းက သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ေျပာတဲ့စကားကို ခုခ်ိန္ထိ မွတ္မိေနပါေသးတယ္။ " xxxxx အိမ္က... ေတာ္ေတာ္ လုပ္ေပးတယ္ေနာ္။ ပထမရရင္ ဘယ္လိုမ်ား လုပ္ေပးမလဲမသိဘူး။ နင္.. ပထမရေအာင္လုပ္ပါလား" တဲ့။
   အထက္တန္းေက်ာင္းေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ (၇)တန္းေလာက္ထိက စာသိပ္မႀကိဳးစားတဲ့သူ ျဖစ္သြားပါတယ္။ ဒါေပမဲ့... အိမ္ကလူႀကီးေတြက သိပ္.. အျပစ္မတင္ခဲ့ပါဘူး။  (၈)တန္း၊ (၉)တန္းေလာက္မွသာ စာျပန္လုပ္တာပါ။ ဒါေပမဲ့ အဆင့္(၁)ဆိုတာ တစ္ခါတစ္ေလမွသာ ခ်ိတ္သလို ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ တကၠသိုလ္မွာ အဆင့္ေတြနဲ႔ roll ခြဲေတာ့လည္း roll-1 ဆိုတာ မရခဲ့ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ က်မရတဲ့ ဒီ (3) (4) ဆိုတဲ့ေနရာကိုပဲ က်မ မိသားစုက ဂုဏ္ယူခဲ့ပါတယ္။ ( ဒီေနရာမွာ ေက်းဇူးတင္ခ်င္တာက က်မကို ဘယ္ေတာ့မွ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ႏိႈင္းယွဥ္ၿပီး အျပစ္မတင္ခဲ့တာကိုပါ။ တကယ္ဆို က်မရဲ့ ဘဝတေလွ်ာက္လံုးမွာ အဆင့္ (၁) ရခဲ့တဲ့သူေတြဟာ က်မရဲ့ သူငယ္ခ်င္း အရင္းေခါက္ေခါက္ေတြပါ။ )
   နည္းနည္းေလးအဆင့္ေကာင္းရင္ကို ဂုဏ္ယူတတ္တဲ့ က်မ မိသားစုေၾကာင့္ က်မဟာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ စြတ္အထင္ႀကီးတတ္တာ သိပ္ေတာ့ မထူးဆန္းဘူးထင္ပါတယ္။ ကိုယ္ႀကိဳးစားရင္ ႀကိဳးစားသေလာက္လည္း ရတတ္တာမို႔ ဘယ္အရာမဆို ကိုယ္... လုပ္ႏိုင္တယ္ ထင္ခဲ့ပါတယ္။  ဒါေပမဲ့ ရန္ကုန္မွာ အလုပ္ထဲဝင္ခ်ိန္မွာေတာ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ယံုၾကည္မႈေတြ ေလ်ာ့က်ခဲ့ပါတယ္။ အလုပ္ဝင္ခါစမွာ ကိုယ္သိခဲ့တာ၊ သင္ယူခဲ့တာေတြနဲ႔ ... ကိုယ္လုပ္ေနရတာ မတူတာမို႔ ေတာ္ေတာ္ ဒုကၡေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွသာ အဆင္ေျပသြားတာပါ။ အလုပ္ထဲဝင္ခ်ိန္ေရာက္မွသာ ... သီအိုရီသမားနဲ႔ လက္ေတြ႕သမား ဘယ္လိုကြာတယ္။ working experinece ဆိုတာ ဘာဆိုတာကို သေဘာေပါက္ခဲ့မိပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ကိုယ့္ေရွ ႔က senior ေတြနဲ ႔ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ ေတြက ေတာ္ေတာ္ၾကီး... ေတာ္ၾက၊ သိၾက၊ တတ္ၾကတာကို ျမင္ေတာ့ ... ေၾသာ္... ငါ...အမ်ားႀကီး လိုေသးတာပါလားဆိုတာကို သိလာရပါတယ္။
   အဲ့ဒီမွာ အားငယ္စိတ္ေတြ ဝင္..ဝင္လာတာပါပဲ။
   ဒီမွာ အလုပ္ဝင္ေတာ့ ပိုဆိုးပါတယ္။ HQ ကလူေတြက exp ရွိတဲ့အျပင္ well-trained ေတြမို႔ ေတာ္ေတာ္ သိၾက၊ တတ္ၾကပါတယ္။ training သြားတက္ရင္လည္း ေအာ္စီ၊ ရုရွား၊ ေတာင္အာဖရိက ကလူေတြဆို ေတာ္ေတာ္ ေတာ္ၾကပါတယ္။ က်မနဲ႔ တြဲရတဲ့ဗီယက္နမ္ေလးဆိုလည္း အရမ္း ေတာ္ပါတယ္။ ဖိလစ္ပိုင္လူမ်ိဳးတစ္ခ်ိဳ ႔ဆိုလည္း ေတာ္ၾကပါတယ္။ အဲ့ဒါေတြေၾကာင့္လည္း တစ္ခါတစ္ခါ အားငယ္စိတ္ေတြ ဝင္လာတတ္ၿပီး ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ယံုၾကည္မႈေတြ ေလ်ာ့လာတတ္ပါတယ္။
   ဒါေၾကာင့္ "work to learn" လုပ္ၿပီး ကိုယ့္ရဲ့ self-confidence ကို ျပန္တင္ရပါဦးမယ္။ Self-Confidence is your beauty တဲ့ ... ဒါေပမဲ့... မ်ားလြန္းရင္ အထိနာတတ္သလို.. နည္းလြန္းရင္လည္း မလိုအပ္ဘဲ ဆံုးရႈံးတတ္ပါတယ္။


7. To be frank
   က်မဟာ ပံုမွန္အားျဖင့္ေတာ့ သိပ္မခင္တဲ့သူေတြနဲ႔ဆိုရင္ ပြင့္လင္းတဲ့သူ၊ ရိုးသားတဲ့သူလို႔ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ယူဆပါတယ္။ ျပႆနာတစ္ခုျဖစ္တဲ့အခါ ကိုယ့္အမွားကိုဖံုးၿပီး သူမ်ားကို စြတ္.. အျပစ္မတင္တတ္ပါဘုူး။ ကိုယ္မရွိတာကို မရွိဘူး၊ မသိတာကို မသိဘူးလို႔ ထုတ္ေျပာေလ့ရွိပါတယ္။ ဒါကို က်မနဲ႔ တကယ္ ရင္းရင္းႏွီးႏွီးတြဲေနတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြ သိၾကပါတယ္။
   ဒါေပမဲ့ .. တျခားတစ္ဖက္မွာလည္း က်မဟာ ခံစားခ်က္ေတြနဲ႔ ပတ္သတ္လာရင္၊ ရင္းႏွီးတဲ့သူေတြနဲ႔ ပတ္သတ္လာရင္... ကိုယ့္ကိုကိုယ္ လိမ္တတ္ပါတယ္။ ၿမိဳသိပ္တတ္ပါတယ္။ တစ္ေယာက္ေယာက္က ဂရုမစိုက္ပဲေနလို႔ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ စိတ္တိုေအာင္.. ဝမ္းနည္းေအာင္ လုပ္လုိ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္ဝမ္းနည္းတာကို ထုတ္မျပဘဲ ဘာမထီပံု လုပ္ျပတတ္ပါတယ္။ ကိုယ္မႀကိဳက္တာကိုလုပ္ရင္လည္း ထုတ္မေျပာဘဲ မ်က္ႏွာအမူအရာနဲ႔ ျပတတ္ပါတယ္။ တခ်ိဳ ႔ ကိစၥေတြဆို ထုတ္မေျပာဘဲ ရင္ထဲမွာပဲ သိမ္းထားတတ္ပါတယ္။ ၾကာလာေတာ့ ဘယ္သူမွ မသိဘဲ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း ပင္ပန္းလာပါတယ္။ ဟုတ္ပါတယ္။ ရင္းႏွီးတဲ့သူေတြနဲ႔ ပတ္သတ္လာရင္ က်မ... ဒီထက္ပိုၿပီး ပြင့္လင္းဖို႔ လိုပါတယ္။ ပြင့္လင္းႏိုင္ဖို႔လည္း ႀကိဳးစားရပါဦးမယ္။ People slip the view when you are closer to them တဲ့။ နီးလြန္းရင္ မျမင္တတ္တာ မဆန္းပါဘူး။ ျမင္ေအာင္၊ သိေအာင္ positive wayနဲ႔ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းနဲ႔ ထုတ္ေျပာရမွာကေတာ့ က်မတာဝန္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။  

အင္း.... short to the point ေရးဖို႔ စဥ္းစားထားေပမဲ့ ေရးလိုက္ေတာ့ moodဝင္သြားၿပီး စကားမ်ားသူတို႔ရဲ့ ထံုးစံအတိုင္း ပို႔(စ္) ရွည္သြားပါတယ္။ ျမန္ျမန္ေလး အဆံုးသတ္ရပါေစ။ :P
ဒီအေပၚကအခ်က္ေလးေတြကို လိုက္နာၿပီး ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲရင္ေတာ့ တစ္ခ်ိန္မွာ ကိုယ့္ရည္မွန္းခ်က္ေတြကို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္နဲ႔ ရႏိုင္မယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာဘဲ ႏိုင္ငံအက်ိဳး၊ ျပည္သူ႔အက်ိဳးလို႔ ေအာ္မေနဘဲ ကိုယ္နဲ႔ ကိုယ့္ပတ္ဝန္းက်င္အက်ိဳးရွိေအာင္ ေနထိုင္သြားခ်င္ပါတယ္။ အားလံုးကလည္း သူ႔အက်ိဳး၊ ကိုယ့္အက်ိဳးကို မွ်မွ်တတလုပ္ေဆာင္သြားၾကမယ္ဆိုရင္ တစ္ႏိုင္ငံလံုး အတိုင္းအတာထိ ေရာက္သြားမယ္ ထင္ပါတယ္။ ေရးရင္းေရးရင္းနဲ႔ ေတာ္ေတာ္လည္း ရွည္သြားၿပီမို႔ ဒီပို႔(စ္)ေလးကို ဒီေနရမွာ နိဂံုးခ်ဳပ္ပါရေစ။   း)

ဖတ္ရႈေပးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

(18/10/2012; 12:05 PM; GMT+8)
To Continue Reading

Gender & Responsiblilty

FB ေပၚမွာ share ထားတဲ့ scanned photo ေလးကေနတဆင့္ စိတ္ဝင္စားလို႔ ဟိုဟိုဒီဒီ ေလွ်ာက္ရွာရင္းနဲ႔ ဒီပို႔(စ္)ကို ေရးျဖစ္ပါတယ္။ draft ထဲမွာၾကာေနတာ အခုမွ ေရးၿပီးပါတယ္။ဆရာႀကီးပံုစံနဲ႔ ေရးသလိုျဖစ္ေနရင္ ခြင့္လႊတ္ပါ။ :)

*****************

(၁) American Psychological Association (APA) က ေဆာင္းပါးတစ္ခုမွာ ဖတ္မိတာကေတာ့ အမ်ိဳးသားေတြနဲ႔ အမ်ိဳးသမီးေတြဟာ စိတ္ဖိစီးမႈရွိတာျခင္းအတူတူေပမဲ့ စိတ္ဖိစီးမႈကို ေျဖေလွ်ာ့တဲ့ပံုစံျခင္းမတူၾကပါဘူး ... အမ်ိဳးသမီးေတြက သူတို႔ရဲ့ stress ေတြကို ပိုၿပီးထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုတတ္ၾကပါတယ္။ အဲ့ဒီအတြက္ေၾကာင့္ အမ်ိဳးသားေတြနဲ႔ယွဥ္ရင္ အမ်ိဴးသမီးေတြဟာ စိတ္ဖိစီးမႈေတြရွိေနေပမဲ့ ကိုယ္လုပ္ေနက်အလုပ္ေတြကို  ေကာင္းမြန္စြာ လုပ္ကိုင္ႏိုင္ေၾကာင္း ေတြ႔ရွိခဲ့တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ အဲ့ဒီေဆာင္းပါးမွာပဲ ေရးထားတာကေတာ့... ၂၃% ေသာအမ်ိဳးသမီးေတြနဲ႔ ၄%ေသာအမ်ိဳးသားေတြဟာ ( ၆း၁) အိမ္မႈကိစၥေတြမွာ အကူအညီရယူ/ေပးျခင္းျဖင့္ stress ေတြ ေျပေပ်ာက္ၿပီး ယံုၾကည္မႈစြမ္းအင္ေတြတိုးတယ္လို႔ ထုတ္ေဖာ္ ေျပာဆိုၾကပါတယ္။
(၂) ထို႕အတူဆြီဒင္ႏိုင္ငံ၊ ယူမီယာတကၠသိုလ္ (Umeå University, Sweden) မွ စိတ္ပညာရွင္ သုေတသီမ်ားက "အမ်ိဳးသားမ်ား အိမ္မႈကိစၥလုပ္ကိုင္ပါက စိတ္ေဝဒနာျဖစ္ပြားမႈ ေလ်ာ့က်ႏိုင္" ဆိုတဲ့ သတင္းအတို scanned  photoေလးကိုလည္း ဟိုတေလာက FB ေပၚမွာ ဖတ္လိုက္ရပါတယ္။

FB ေပၚမွာ ေဝမွ်ထား၍ ေတြ႔ရေသာ သတင္းဓါတ္ပံု

ဒါေပမဲ့... တကယ့္မူရင္းေဆာင္းပါးမွာေရးထားတာကတာ့ အမ်ိဳးသားမ်ား အိမ္အလုပ္ရဲ့တစ္ဝက္ကို လုပ္ေပးျခင္းျဖင့္ စိတ္ေဝဒနာျဖစ္ပြားမႈ ေလ်ာ့က်ႏိုင္လို႔ ေရးထားတာပါ။ ဘယ္ေလာက္ ရာခိုင္ႏႈန္းေလ်ာ့တယ္ဆိုတာေတာ့ မေျပာထားပါဘူး။ အသက္ (၂၁) ႏွစ္အရြယ္မွ (၄၂) ႏွစ္ၾကား ေယာက်ၤား စုစုပါင္း အေယာက္တစ္ေထာင္ကို ေတြ႕ဆံုေမးျမန္း၊ ေလ့လာစမ္းစစ္ၿပီးမွ ေတြ႔ရွိခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။  စိတ္တိုလြယ္ျခင္း၊စိုးရိမ္ပူပန္ျခင္း၊  ေသာကျဖစ္ျခင္း၊ ႏွလံုးခုန္ျမန္ျခင္းစသည့္ ေရာဂါျဖစ္ပြားႏိုင္မႈမ်ားကို ေလွ်ာ့ခ်ႏိုင္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။  အဲ့ဒီအရင္က ေလ့လာေတြ႔ရွိခဲ့တာကေတာ့ အမ်ိဳးသားမ်ားက ၄င္းတို႔ရဲ့အမ်ိဳးသမီးကို အိမ္မႈကိစၥၥၥဝိုင္းကူညီလုပ္ေပးလွ်င္ ထိုဇနီးသည္၏ ႏွလံုးေရာဂါ ျဖစ္ပြားႏိုင္ေခ်ကို ေလွ်ာ့ခ်ေပးႏိုင္တယ္လို႔ သိရပါတယ္။
"ေယဘူယ်အားျဖင့္ေတာ့ ... ဆီြဒင္ႏိုင္ငံမွာ အိမ္မႈကိစၥမ်ားကို အမ်ိဳးသမီးမ်ားက လုပ္ကိုင္ေနၾကတုန္းပါပဲ။ ဒါေပမဲ့..  အမ်ိဳးသားမ်ားဟာ ၄င္းတို႔အမ်ိဳးသမီးမ်ားရဲ  ့ အိမ္မႈကိစၥ တစ္ဝက္ေလာက္ကို ဝိုင္းကူလုပ္ေပးတာဟာ ၄င္းတို႔ကိုယ္တိုင္အတြက္ ပိုေကာင္းပါတယ္" လို႔ သုတသနပညာရွင္ လီဆာ ဟယ္ရီဆင္က ဆိုပါတယ္။ သူမက ဒီသုေတသန စမ္းသပ္မႈကို ျပဳလုပ္ေနစဥ္မွာ " ေရွးထံုးစံအရ အိမ္အလုပ္ဆိုတာ အမ်ိဳးသမီးမ်ားပဲ လုပ္သင့္တယ္" လို႔ ေယာက်ၤားတစ္ခ်ိဳ ႔က ယူဆတာေနဆဲ ဆိုတာကိုလည္း ေတြ႔ရွိခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူမ..အင္တာဗ်ဴးလုပ္တဲ့ တျခား ေယာက်ာၤးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ ၄င္းတို႔ဟာ gender role အရ သူတို႔ လက္ရွိလုပ္ေနရတဲ့ ျမက္ရိတ္ျခင္း၊ ကားျပင္ျခင္း၊ ေငြရွာရျခင္းစသည့္ ပံုစံခြက္ထဲမွာ ပိတ္မိေနသည္ဟု ယူဆၾကေၾကာင္း ေတြ႔ရွိရျပန္ပါသတဲ့။ ဒါေၾကာင့္ သူမက... စံုတြဲေတြၾကားမွာ တစ္ခါတစ္ရံ တာဝန္တစ္ခ်ိဳ႕ကို ေျပာင္းလြဲယူဖို႔ လိုအပ္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။
(၃) ဟုတ္ပါလိမ့္မယ္။ တခါတရံေတာ့ က်မတို႔ေတြဟာ အေျပာင္းအလြဲအေနနဲ႔ ကိုယ္လုပ္ေနက် အလုပ္ကိုမလုပ္ဘဲ တျခားအလုပ္ကို ေျပာင္းလဲလုပ္ဖို႔ လိုပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေယာက်ာၤးနဲ႔မိန္းမတို႔ဟာ သဘာဝအရ လုပ္ေဆာင္ႏိုင္စြမ္းနဲ႔ ခြန္အား မတူၾကလို႔ ေနရာတကာေတာ့ အလုပ္တာဝန္ကို လံုးဝ ေျပာင္းလဲဖို႔ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ကိုယ္လုပ္ႏိုင္တဲ့ အရာအခ်ိဳ႔ကိုေတာ့ ဒါဟာျဖင့္ ေယာက်ာၤးအလုပ္၊ မိန္းမအလုပ္ရယ္လို႔ မခြဲျခားဘဲ လုပ္ေပးဖို႔ လိုတယ္ထင္ပါတယ္။ ေျပာင္းလဲလာတဲ့ေခတ္ႀကီးမွာ ေယာက်ာၤးတစ္ေယာက္တည္းဘဲ ပိုက္ဆံရွာလို႔မရသလို မိန္းမကလည္း ရွာရပါမယ္။ မိန္းကေလးေတြ...  ေယာက်ာၤးယူလိုက္လို႔ အျပင္အလုပ္ မလုပ္ေတာ့ဘူးဆိုတာ က်မအျမင္အရကေတာ့ သိပ္ေတာ့ မနိပ္ပါဘူး။ ကိုယ္ယူတဲ့သူက သိပ္ခ်မ္းသာ၊ ဝင္ေငြ သိပ္ေကာင္းဆိုရင္ေတာ့ မေျပာတတ္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ဒါလည္းပဲ ကိုယ့္အစြမ္းအစကို ကိုယ္ကိုတိုင္ တံုးေအာင္လုပ္လိုက္သလိုပါပဲ။ အဲ့လိုပဲ ... မီးျပင္၊ ေရပိုက္အေသးစားျပင္တာမ်ိဳးဆိုရင္လည္း ကိုယ္.. လုပ္ႏိုင္ရင္ ေယာက်ာၤးကိုမေစာင့္ဘဲ ကိုယ္တိုင္လုပ္လိုက္ဖို႔ လိုပါတယ္။ မလုပ္တတ္ရင္လည္း ေလ့လာၿပီး လုပ္တတ္ေအာင္ သင္ယူသင့္ပါတယ္။
အမ်ိဳးသမီးေတြဘက္က အျပင္ထြက္ အလုပ္လုပ္ၾကၿပီျဖစ္တဲ့အတြက္ အျပင္မွာ ဘယ္လို ရုန္းကန္ရတယ္ဆိုတာ ကိုယ္ကိုတိုင္လည္း
သိလာၿပီျဖစ္တဲ့အတြက္ ေယာက်ာၤးျဖစ္သူရ့ဲ စိတ္ဒုကၡေတြကို နားလည္းေပးဖို႔ လိုပါလိမ့္မယ္။ အဲ့လိုပဲ အမ်ိဳးသမီးေတြ အျပင္ထြက္အလုပ္လုပ္တဲ့အတြက္ အမ်ိဳးသားေတြ ဘက္ကလည္း တျခားကိစၥေတြမွာ ကူညီသင့္တာ ကူညီရပါမယ္။ ကေလးထိန္း၊ ဟင္းခ်က္၊ ပန္းကန္ေဆး၊ အဝတ္ေလွ်ာ္စတဲ့ေနရာေတြမွာ ဒါေတြဟာ မိန္းမအလုပ္လို႔ ယူဆမေနသင့္ပါဘူး။ ေမာင္တစ္ထမ္း မယ္တစ္ရြက္ေခတ္ႀကီးမွာ မိန္းမလုပ္သူက ဟင္းခ်က္ၿပီးရင္ ပန္းကန္ေဆးတာေလာက္ေတာ့ ကူညီသင့္ပါတယ္။ မိန္းမလုပ္သူ အလုပ္ေနာက္က်တဲ့ေန႔မွာ လြယ္ကူတဲ့ဟင္းျဖစ္ျဖစ္ ခ်က္ထားသင့္ပါတယ္။ ဒီေခတ္ႀကီးမွာ အဝတ္ေလွ်ာ္တယ္ဆိုတာလည္း စက္ေလးလွည့္လိုက္ရံုပါပဲ။

Image source; http://www.buzzle.com

(၄) ေနာက္ၿပီး ...  ဒီပို႔ (စ္)အတြက္ google လုပ္ရာက အဲ့လို gender role ကို fix မထားဖို႔ ေရးထားတဲ့ ေဆာင္းပါးတစ္ခုကိုလည္း ရွာေတြ ႔မိပါတယ္။ လူေတြ ကိုယ့္မွာရွိတဲ့ အရည္အခ်င္္းေတြကို လူမႈဘဝတိုးတက္မႈအတြက္ အသံုးခ်ဖို႔လိုအပ္တဲ့အခါမွာ gender role ကို ေျပာင္းလဲသင့္ရင္ ေျပာင္းလဲရပါမယ္လို႔   Stephen S. က Buzz website ေပၚက " Gender Roles in Marriage"ဆိုတဲ့ ေဆာင္းပါးမွာ ေရးသားထားပါတယ္။ ဒါဟာ ကိုယ့္မိသားစုနဲ႔ ႏိုင္ငံအတြက္ တကယ္ ေကာင္းမြန္မဲ့အရာလို႔ သူကဆိုပါတယ္။ အဲ့ဒီေဆာင္းပါးထဲမွာပဲ သူက ဘာေၾကာင့္ေျပာင္းသင့္တယ္၊ ေျပာင္းရင္ ျဖစ္ေပၚလာမဲ့ ေကာင္းက်ိဳး၊ဆိုးက်ိဳး၊ အစိုးရအေနနဲ႔ လုပ္ေပးသင့္တဲ့အခ်က္ေတြကို ေျပာထားပါေသးတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီပို႔(၀္)ရဲ့ အဓိကရည္ရြယ္ခ်က္က gender role ေျပာင္းဖို႔မဟုတ္တဲ့အတြက္ အဲ့ဒါေတြ မေျပာေတာ့ပါဘူး။
နိဂံုးအေနနဲ႔ ေျပာခ်င္တာကေတာ့ ...ဒီပို႔(စ္)ဟာ ေယာက်ာၤးေလးေတြ အိ္မ္အလုပ္ ၅၀%ကို ကူလုပ္ရမယ္လို႔ ေျပာခ်င္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ gender role ေျပာင္းဖို႔ ေျပာခ်င္တာလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ေယာက်ာၤး အလုပ္၊ မိန္းမအလုပ္ဆိုၿပီး မခြဲျခားဘဲ ကိုယ္လုပ္ေပးႏိုင္တာဆိုရင္ လုပ္ေပးလိုက္ဖို႔ကို ေျပာခ်င္တာပါ။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ အဲ့ ဓါတ္ပံုကို ေဖ့ဘြတ္ေပၚမွာ ျမင္လို႔ share မိေတာ့ ကိုယ့္ဆီက ျပန္ share သူ ( ဆင့္ပြား ေဝမွ်သူမ်ား အပါအဝင္) ၂၂ဦး ရွိပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက မိန္းကေလးေတြ ျဖစ္ၿပီး အိမ္ေထာင္သည္ေတြပါ။ အိမ္ေထာင္သည္ အမ်ိဳးသမီးေတြ ဘယ္ေလာက္ထိ သူတို႔ ခင္ပြန္းသည္ေတြ အိမ္အလုပ္ ကူလုပ္ေစခ်င္လဲဆိုတာ အဲ့မွာသာ ၾကည္႔ပါေတာ့။  ေနာက္ၿပီး အဲ့ပံုကို စျမင္ေတာ့ က်မနဲ႔ ရင္းႏွီးတဲ့ ေယာက်ာ္းေလးသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ေျပာတာကို ျပန္သတိရပါတယ္။ သူေျပာတာကေတာ့ သူ႔ကို အဲ့လို အိ္မ္အလုပ္ေတြ လုပ္ခိုင္းတယ္ဆိုတာ သူ႕ကို သတ္တာပါပဲတဲ့။ ( အဲ့တုန္းကလည္း ဒီကိစၥနဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီး ျငင္းလိုက္ရေသးတယ္။ :P အိမ္မႈကိစၥဆို မိန္းကေလးပဲ လုပ္ရမယ္လို႔ တရားေသသေဘာ ထားလို႔မရတဲ့အေၾကာင္းကို)... ေျပာင္းလဲလာတဲ့ ေခတ္ႀကီးမွာ မိန္းကေလးေတြ အိမ္ထဲေန၊ ေသစာရွင္စာေလးပဲ တတ္၊ အိမ္မႈကိစၥအားလံုးလုပ္ေနလို႔ မရေတာ့ပါဘူး။ ေနလည္း မေနၾကေတာ့ပါဘူး။ သူရွာ ကိုယ္ရွာ... ႏွစ္ဦးစလံုးရွာေနတဲ့ေခတ္မွာ ဒါ..မိန္းမအလုပ္၊ မိန္းမတာဝန္... ေယာက်ာၤးအလုပ္၊ ေယာက်ာၤးတာဝန္ဆိုၿပီး ခြဲျခားလို႔ မသင့္ေတာ့ဘူးလို႔ ထင္ပါတယ္။  ရွာရင္လည္း အတူရွာ၊ လုပ္စရာရွိရင္လည္း အတူလုပ္သင့္တယ္လို႔ ထင္ပါတယ္လို႔ေျပာရင္း ဒီပို႔(စ္)ေလးကို အဆံုးသတ္ပါရေစ။ 

Thank you for reading this post.
 
witch83 ( 05/10/2012;11:53PM;GMT+8)

Reference:

1. "Men Who Dodge Chores Are More Likely to Have Mental Issues", http://www.medicaldaily.com/articles/12268/20120921/men-who-dodge-chores-more-mental-issues.htm. 
2. "Gender Roles in Marriage", http://www.buzzle.com/articles/gender-roles-in-marriage.html
3. "Gender & Stress", http://www.apa.org/news/press/releases/stress/gender-stress.aspx
4. Mandalar Singapore FB page. ( ေၾကာ္ျငာေပးတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဓါတ္ပံုတင္ထားေပးတဲ့သူမို႔ credit ေပးတာပါ။ သူဘာစီးပြားလုပ္မွန္းလည္း မသိပါဘူး။)

To Continue Reading