ထမင္းစားၿပီးၿပီးခ်င္း မျပဳလုပ္သင့္ေသာ အခ်က္(၇)ခ်က္

အင္တာနက္ေပၚက ဖတ္မိသိရိွရတဲ့ "Seven Dangerous Acts After A Meal"ကို ဘာသာျပန္ၿပီး ျပန္လည္ေဝမွ်ပါတယ္။
As we always say, Sharing is Caring. :)

1. Do not smoke: ကၽြမ္းက်င္ပညာရွင္ေတြဟာ စမ္းသပ္ေလ့လာမႈေတြ ျပဳလုပ္ၿပီးတဲ့ေနာက္ ေတြ႔ရွိခဲ့တာက... "ထမင္းစားၿပီးၿပီးခ်င္း ေဆးလိပ္တစ္လိပ္ ေသာက္ျခင္းဟာ သာမာန္အခ်ိန္ ေဆးလိပ္(၁၀)လိပ္ ေသာက္သံုးျခင္းနဲ႔ တူညီပါတယ္"တဲ့။ ကင္ဆာေရာဂါျဖစ္ႏိုင္ေခ်ကို ပိုမို ျမင့္တက္ႏိုင္ေစပါတယ္။ ( This will also apply to passive smokers, I suppose.)
2. Do not eat fruits immediately: ထမင္းစားၿပီးၿပီးခ်င္း သစ္သီးစားသံုးျခင္းဟာ အစာအိမ္ထဲမွာ ေလေတြျဖစ္ေပၚေစပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သစ္သီးေတြစားမယ္ဆိုရင္ ထမင္းမစားမီ တစ္နာရီ (သို႕မဟုတ္) ထမင္းစားၿပီး တစ္နာရီ၊ ႏွစ္နာရီေနမွ စားသင့္ပါတယ္။
   ( တကယ္အဟုတ္ဆိုရင္ေတာ့ ေသတာပဲ...ကိုယ္အေလးခ်ိန္ကို ေလွ်ာ့ခ်င္တာနဲ႔ အစားကို နည္းနည္းေလ ွ်ာ့ၿပီး ထမင္းစားၿပီးတိုင္း အသီးစားေနတာ.. :( သစ္သီးေတြနဲ႔ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ေတြဟာ အသားငါးေတြထက္ အစာေခ်ရတာ ပိုခက္တယ္ဆိုတာေတာ့ ၾကားဖူးပါတယ္။)
3. Do not drink tea: လက္ဖက္မွာ အက္ဆက္ဓါတ္ေတြအမ်ားႀကီးပါလို႔ အစာအိမ္ထဲမွာရွိတဲ့ အက္ဆစ္ဓါတ္ပမာဏကို တိုးပြားေစပါတယ္။ အဲ့ဒီတိုးပြားလာတဲ့အက္ဆစ္ဓါတ္ေတြဟာ က်မတို႕စားထားတဲ့ အစားအစာေတြရဲ့ ပရိုတိန္းဓါတ္ကို တိုး ပြားေစတဲ့အတြက္ အစာေခ်ဖို႔ခက္ခဲသြားပါတယ္။
   ( weight ေလွ်ာ့ခ်င္တဲ့သူေတြ ေရေႏြးၾကမ္းေသာက္ရတာေတာ့ အမွန္ပဲ။)
4. Don't loosen your belt: အစားစားၿပီးၿပီးခ်င္း ခါးပတ္ေလွ်ာ့ျခင္းဟာ အူေတြကို ေခြေခါက္ေစတတ္ပါတယ္။
   ( ဒါက လုပ္တတ္တယ္။ သတိထားမွ.. :P)
5. Don't bathe: ထမင္းစားၿပီးၿပီးခ်င္း ေရခ်ိဳးျခင္းဟာ လက္၊ ေျခေထာက္နဲ႔ တျခားခႏၶာကိုယ္အစိတ္အပိုင္းေတြဆီကို ေသြးစီးဆင္းမႈပိုမိုျဖစ္ေပၚေစၿပီး အစာအိမ္ဆီကို ေသြးစီးဆင္းမႈနည္းသြားေစပါတယ္။ အဲ့ဒါေၾကာင့္ အစာေျခတဲ့ system ကို အားနည္းေစပါတယ္။
6. Don't walk about: ဒါကေတာ့ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား လုပ္တတ္တဲ့ မွားယြင္းတဲ့အယူအဆပါ။ အစာစားၿပီး လမ္းေလွ်ာက္လိုက္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ အစာေျခsystemဟာ ကိုယ္စားထားတဲ့ အစာအဟာရေတြ မစုပ္ယူႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။
   (ကိုယ္ထဲမွာ ေသြးေတြတအား ေလွ်ာက္သြားလို႔နဲ႔တူတယ္ေနာ္..)
7. Don't sleep immediately: ထမင္းစားၿပီးၿပီးခ်င္း အိပ္လိုက္ရင္ အစာေကာင္းေကာင္း မေက်ေတာ့ပါဘူး။ အူလမ္းေၾကာင္းထဲမွာလည္း ေလေတြ၊ ေရာဂါပိုးေတြ က်န္ေနတတ္ပါတယ္။

Reference; http://www.theworldlifestyle.com/seven-dangerous-act-after-meal/

Regards,
witch83,  (27/02/2013; 11:48AM; GMT+8) To Continue Reading

လွပေသာ တိမ္တိုက္မ်ားအေၾကာင္း

အပိုင္း(၁)

"တိမ္ေတြဟာ သိပ္လွတာပဲလို႔ ကိုယ္ေျပာရင္ 

မင္းယံုလိုက္ပါ။"
ဂ်ဴး (တိမ္နဲ႔ခ်ည္တဲ့ႀကိဳး)

+ + + + + + + + +

အပိုင္း(၂)

က်မဟာ မၾကာခဏဆိုသလို  ေလယာဥ္ေတြ စီးရေပမဲ့ ကိုယ္စီးရတဲ့ ေလယာဥ္ခ်ိန္ေတြဟာ မ်ားေသာအားျဖင့္  မနက္အေစာႀကီး (သို႔မဟုတ္) ညမိုးခ်ဳပ္ေတြ ျဖစ္ေနတတ္ၿပီး အိပ္လိုက္လာတတ္တာ မ်ားပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ရံက်ေတာ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ေတာင္ ျပန္ေမးမိပါတယ္။ အျပင္ကို မျမင္ရဘဲနဲ႔ ဘာလို႔ အၿမဲတမ္း window seat ကိုပဲေရြးၿပီး booking လုပ္မိေနသလဲဆိုတာ။ Aisle seat ဆို အျပင္ထြက္ရေတာင္ သက္သာပါေသးတယ္။

ဒီတစ္ေခါက္ အလုပ္ကိစၥနဲ႔ ထိုင္ဝမ္သြားဖို႔ ticket booking လုပ္ေတာ့ Taiwan နဲ႔ SGၾကားမွာဆြဲတဲ့ ေလယာဥ္ခ်ိန္ေတြ ေျပာင္းသြားပါတယ္။ ည (၈)နာရီေက်ာ္ေက်ာ္မွာတစ္ႀကိမ္၊ ေန႔လည္ (၂:၅၀)မွာတစ္ႀကိမ္ ျဖစ္သြားပါတယ္။ Lab test ၿပီးမဲ့အခ်ိန္ ခန္႔မွန္းရခက္တာေၾကာင့္ အလုပ္ၿပီးမဲ့ေန႔ည (၈)နာရီေလယာဥ္ကို မယူဘဲ ေနာက္ေန႔ ေန႔လည္ (၂း၅၀) ေလယာဥ္ကိုပဲ book လိုက္ပါတယ္။

ထိုုင္ဝမ္ကိုု သြားတိုုင္း... ေပ်ာ္တတ္ေပမဲ့.. ဒီတစ္ေခါက္ကေတာ့ သိပ္.. မေပ်ာ္ပါဘူး။ project က ႀကီးၿပီး ဒီ customer ကိုု company က အရမ္းကိုု အေလးထားလြန္းေတာ့ လူက ေတာ္ေတာ္ကိုု စိတ္ဖိစီးမႈမ်ား ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခုက ကိုုယ္ကိုုတိုုင္က GePON technology ကိုု ကၽြမ္းကၽြမ္းက်င္က်င္ မရွိတဲ့အျပင္ ... ဗီယက္နမ္က ဟိုုတယ္တစ္ခုုမွာ လုုပ္ခဲ့တဲ့ GePON project ကို support လုပ္ခဲ့တုန္းက တက္ခဲ့တဲ့ compatibility issue ေတြကိုု ေခါင္းကိုုက္ေအာင္ ရွင္းခဲ့ရတဲ့ အေတြ႔အႀကံဳဆိုုးႀကီးကိုု မေမ႕ ႏိုုင္ေသးတာေၾကာင့္ GePON ဆိုုတာနဲ႔တင္ လုူက စိတ္ႏွလံုုး ၿငိွဳးႏြမ္းေနပါတယ္။

ခရီးမသြားခင္လည္း GePON project အတြက္ HQ က အင္ဂ်င္နီယာရယ္၊ PM ရယ္၊ ကိုုယ့္မန္ေနဂ်ာရယ္.. အင္မတန္ လက္ေပါက္ကတ္တဲ့ customer ရယ္ၾကားမွာ ေတာ္ေတာ္ကိုု ေခါင္းစားရၿပီးတဲ့ေနာက္..
ထိုုင္ဝမ္ေရာက္ျပန္ေတာ့လည္း Lab test လုပ္ေနရလို႔ ေခါင္းကိုက္ရျပန္ပါတယ္။ အဲ့ဒီၾကားထဲမွာ ကိုုယ့္ mailbox ထဲ ဝင္ဝင္လာတဲ့ တျခား အီးေမး(လ္)ေတြ၊ စလံုးမွာက်န္ခဲ့တဲ့ မန္ေနဂ်ာက လွမ္းပို႔ပို႔ေနတဲ့ sms ေတြကိုုၾကည့္ၿပီး ရူးခ်င္လာပါတယ္။ စလံုးျပန္မဲ့ေန႔... Taoyuan ေလဆိပ္ကိုေရာက္ေတာ့.. လူက ေတာ္ေတာ္ကို ဖလက္ျပေနပါၿပီ။ ေလဆိပ္ေရာက္္ေတာ့ စိတ္တိုတိုနဲ႔ ဖုန္းပိတ္ပစ္လိုက္ပါတယ္။

 ေလယာဥ္ေပၚေရာက္ျပန္ေတာ့လည္း အဆင္မေျပပါဘူး။ လူက ေတာ္ေတာ္ မ်ားပါတယ္။ ေဘးက ထိုင္ဝမ္မေလးႏွစ္ေယာက္ကလည္း အင္မတန္ စကားမ်ားပါတယ္။ ပိုဆိုးတာက သူတို႔ ႏွစ္ေယာက္ထဲကတစ္ေယာက္က ပါးစပ္ အေတာ္ နံပါတယ္။ ေခါင္းေတြကိုက္လာၿပီး လက္ထဲက ရႈေဆးဘူးကိုပဲ ဖိရႈေနရပါတယ္။ ေလယာဥ္ကလည္း ေတာ္ေတာ္နဲ႔ကို မထြက္ႏိုင္ပါဘူး။ ၾကာလာေတာ့ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို စကား သိပ္..မေျပာဖို႔ ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်းနဲ႔ေျပာၿပီး ေတာင္းဆိုလိုက္ရင္ ေကာင္းမလားစဥ္းစားမိပါတယ္။ အဲ့လို စဥ္းစားေနတုန္းမွာပဲ ေလယာဥ္ႀကီးက စထြက္ၿပီး  သူတို႔ထဲကတစ္ေယာက္က ေၾကာက္သြားၿပီး ၿငိမ္သြားပါတယ္။ ေနာက္တစ္ေယာက္ကလည္း အိပ္ေပ်ာ္သြားပါတယ္။ အဲ့ဒီအခါက်မွ လူလည္း သက္ေတာင့္သက္သာ ရွိသြားပါေတာ့တယ္။

+ + + + + + + + +

အပိုင္း(၃)

ေလယာဥ္ထြက္ခါစမွာေတာ့ မ်က္လံုးပိတ္ၿပီး နားၾကပ္နဲ႔ သီခ်င္းနားေထာင္ေနလိုက္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္နာရီေလာက္ေနေတာ့ ေလယာဥ္မယ္ေလးက အေအးလာေပးတာနဲ႔ အေအးေသာက္ၿပီး အျပင္ကိုၾကည့္ၿပီး လိုက္လာခဲ့ပါတယ္။ တိမ္ထူတဲ့ေန႔မို႕လားမသိပါဘူး။ ေလယာဥ္က ေတာ္ေတာ္ခါပါတယ္။ ဒါေပမဲ့... ေလယာဥ္ခါတာကိုလည္းေမ႕... စိတ္ေရာလူပါပင္ပန္းခဲ့သမွ်ကိုလည္းေမ႔ေစတဲ့အရာကို ေတြ႕ၾကံဳခဲ့ရပါတယ္။ အဲ့ဒါ ဘာျဖစ္မယ္လို႕ ထင္ပါသလဲ??

တိမ္ေတြေလ.. တိမ္ေတြေပါ့... ပံုစံ အမ်ိဳးမ်ိဴးနဲ႔ သိပ္လွတဲ့ တိမ္ေတြေပါ့...

 ေလယာဥ္သြားတဲ့လမ္းတေလွ်ာက္ တိမ္ေတြဟာ ညိဳလိုက္၊ ျပာလိုက္နဲ႔ လွခ်င္တိုင္း လွေနၾကပါတယ္.. တစ္ခ်ိဳ႔ေနရာေတြမွာ အဆုပ္လိုက္ကေလးေတြ၊ တစ္ခ်ိဳ႔ ေနရာေတြမွာ အမႈန္ေလးေတြ၊ တစ္ခ်ိဳ႔ေနရာမွာေတာ့ အျပင္လိုက္ႀကီးေတြနဲ႔ စိပ္စိပ္ေလးတစ္မ်ိဳး၊ က်ဲက်ဲေလးတစ္ဖံုနဲ႔ သိပ္ကို လွေနၾကတာကို ျမင္ရတာ အရာအားလံုးကို ခဏေတာ့ ေမ႔သြားသလိုပါပဲ။

အဲ.. သတိ ျပန္ဝင္လာတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ လက္ထဲက ဖုန္းနဲ႔ ဓါတ္ပံုေတြ စြတ္ရိုက္ေတာ့တာပါပဲ။ ေအာက္ကပံုေတြကေတာ့ ရိုက္ခဲ့တဲ့ပံုေတြထဲက အခ်ိဳ႕ေပါ့ကြယ္...။ 

+ + + + + + + + +

အပိုင္း(၄) 

ၿပီးခဲ့တဲ့ သံုးပတ္ ေက်ာ္... ထိုင္ဝမ္က ျပန္လာၿပီးကတည္းက ဖတ္ခ်င္တဲ့စာအုပ္ကို ေျပာပါဆိုရင္ ဆရာမဂ်ဴးရဲ့ "တိမ္နဲ႔ခ်ည္တဲ့ႀကိဳး"ပါပဲ။  အဲ့ဒါ ဘာလို႔လည္း ဆိုရင္ေတာ့.... ထိုင္ဝမ္က အျပန္ခရီးမွာ.. ျပာလိုက္၊ ညိဳလိုက္၊ စိတ္လိုက္၊ က်ဲလိုက္နဲ႔ ပံုစံမ်ိဳးစံုနဲ႔လွပေနၾကတဲ့တိမ္ေတြကို ေတြ႔ျမင္ခံစားခဲ႔ရလို႔ပါပဲ။

ဆရာမ.. ဂ်ဴးရဲ့ အဲ့ဒီ "တိမ္နဲ႔ခ်ည္တဲ့ႀကိဳး" ဝတၳဳစာအုပ္ကို သူမ်ားဆီက ငွားဖတ္ၿပီးတဲ့ေနာက္ ႀကိဳက္လြန္းလို႔ စာအုပ္အေရာင္းဆိုင္သြားၿပီး အပိုင္ ဝယ္ထားခဲ့ပါတယ္။ စာအုပ္ကေတာ့ ရန္ကုန္မွာ က်န္ခဲ့ပံုပါပဲ။ စလံုးက စာအုပ္ပံုးထဲမွာရွာေတာ့ မရွိပါဘူး။

ဆရာမရဲ့ စာအုပ္ထဲမွာ...

• ေဝးလံေခါင္သီတဲ့ ေဒသေတြက ခက္ခဲတဲ့ အပင္ေတြကို လိုက္ရွာၿပီး သုေတသနလုပ္ၾကတဲ့ ထက္ျမက္တဲ့ အမ်ိဳူးသမီးႏွစ္ဦး...
• ဆယ္ေက်ာ္သက္ကေလးတစ္ေယာက္ရဲ့ စိတ္ကစားတတ္မႈနဲ႔ မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ ကိုယ့္ေၾကာင့္ လူငယ္တစ္ေယာက္ အသက္ဆံုးရံႈးသြားလို႔ ျဖစ္ရတဲ့ စိတ္မေကာင္းမႈ..
• အခ်ိန္ေတြ ဆယ္စုႏွစ္ေက်ာ္ၾကာလာမွ ေနလို႔မေပ်ာ္ေတာ့ဘဲ ဒီကိစၥေပၚမွာ guilty ျဖစ္ၿပီး  ဇာတ္ေကာင္ အမ်ိဳးသမီးက ခ်င္းျပည္နယ္မွာ ျပန္လာၿပီး စာသင္ေပးျခင္းျဖင့္ ကိုုယ့္စိတ္ကိုု ျပန္လည္ တည္ေဆာက္ေနျခင္း...
• တစ္ေယာက္ထဲအတြက္ အသက္ရွင္ေနတာမ်ိဳး မဟုတ္ဘဲ လူအမ်ားအတြက္ ေပးဆပ္ၿပီး အသက္ရွင္ေနခ်င္တဲ့ လူေတြအေၾကာင္း
• ပညာရဲ့ အေရးပါပံု
• သဘာဝနဲ႔ ပတ္ဝန္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရးလိုအပ္ခ်က္နဲ႔ ေဝးလံေခါင္သီတဲ့ေဒသမွာ ေနရတဲ့သူေတြရဲ့ လိုအပ္ခ်က္ေတြၾကားက အားၿပိဳင္မႈ
• ဓါတ္ပံုေတြရဲ့ အေရးပါပံု၊ ဓါတ္ပံုေတြက ေျပာတဲ့စကားမ်ား
• ခ်င္းလူမ်ိဳးေတြရဲ့ ရိုးရာနဲ႔ ယံုၾကည္မႈ၊ လူမ်ိဳးစု မေပ်ာက္ကြယ္လိုမႈ ( ေသြးမေႏွာလိုမႈ)
• ေအာက္ခ်င္းငွက္ေတြအေၾကာင္း နဲ႔
• တိမ္ေတြအေၾကာင္း

စတဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြကို သိသိသာသာ တစ္မ်ိဴး၊ မသိမသာတစ္မ်ိုဳး၊ တိုက္ရိုက္နည္းနဲ႔ တစ္သြယ္၊ သြယ္ဝိုက္တဲ့နည္းနဲ႔တစ္ဖံု ေရးထားပါတယ္။ သို႔ေပမဲ့ ... ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ဝန္ခံရမယ္ဆိုရင္ေတာ့... အဲ့ဒီအခ်က္ေတြကိုု ေက်ာ္ၿပီးေတာ့ စာအုပ္ကို ဖတ္ေနရင္းနဲ႔ စိတ္ထဲမွာ တကယ္ ေပၚေပါက္လာတဲ့ အျဖစ္ခ်င္ဆံုးဆႏၵက တိမ္ေတြရွိတဲ့ ေတာင္ေပၚေဒသမွာ ေလွ်ာက္လည္ၿပီး တိမ္ေတြၾကားထဲ လမ္းေလွ်ာက္ခ်င္တာပါပဲ။

ဆရာမရဲ့ တိမ္ေတြနဲ႔ ပတ္သတ္တဲ့ အေရးအသား၊ စာေၾကာင္းေလးေတြဟာ က်မရဲ့ စိတ္ကို တကယ္ကို ညိႈ ႔ ယူႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။

~ တိမ္ေတြက ကိုယ့္အခန္းထဲကို ဝင္ေရာက္လာတဲ့အခါ ~
~ အိမ္ထဲသို႔ လြင့္ေမ်ာလ်က္ ဝင္ေရာက္လာေသာ တိမ္ေတြက သူမမ်က္ႏွာကို ပြတ္တိုက္သြားသည့္အခါ အသည္းေအးလ်က္ အသက္ရႈပင္ မွားမွားသြားသည္ ~
~ ေတာင္အတက္မွာ ေျခလွမ္းေႏွးေကြး ေမာပန္းေပမဲ့ အေမာေျဖစရာ အေတြ႕အႀကံဳကေတာ့ တိမ္ေတြထဲသို႔ ခရီးသြားရျခင္း ျဖစ္သည္ ~

အခန္းထဲကို တိမ္ေတြဝင္လာၿပီး ကိုယ့္မ်က္ႏွာကို ျဖတ္သြားတဲ့ အေတြ႔အၾကံဳကို လက္ေတြ႕ ခံစားၾကည့္ခ်င္စိတ္ျဖစ္ခဲ့သလို.. ငွက္ေတြသြားၾကည့္မဲ့ေနရာကို ေလွ်ာက္ရတဲ့ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ တိမ္ေတြထဲခရီးသြားသလိုပါပဲလို႔ ဆရာမကေရးသားခဲ့ျပန္ေတာ့လည္း တကယ္ကို တိမ္ေတြၾကားထဲမွာ လမ္းေလွ်ာက္ခ်င္တဲ့အာသီသေတြ ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ အခ်ိန္ေတြကၾကာလာၿပီး.. ေန႕စဥ္လူေနမႈဘဝမွာ ပံုမွန္ လႈပ္ရွားေနရတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ျဖစ္ခ်င္တဲ့ ဆႏၵေတြထဲက အဲ့ဒီဆႏၵဟာလည္း အေရာင္ေဖ်ာ့လာခဲ့ပါတယ္။

ခု.. ဒီ ထိုင္ဝမ္ခရီးက ျပန္အလာၿပီးတဲ့အခါမွာေတာ့ ဒီဆႏၵဟာ အေရာင္ ျပန္ေတာက္လာျပန္ပါၿပီ။ တိမ္ေတြရွိတဲ့ လွပတဲ့ ေတာင္ေပၚေဒသတစ္ခုကို ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူေတြနဲ႔ အတူတူသြားၿပီး ေအးျမမႈနဲ႔ လွပမႈေတြကိုု ခံစားဖို႔ ႀကိဳးစားလိုက္ပါဦးမယ္။

"တိမ္ေတြဟာ သိပ္လွတာပဲလို႔ ကိုယ္ေျပာရင္ မင္းယံုလိုက္ပါ။"

+ + + + + + + + +

စကားၾကြင္း။      ။ "တိမ္နဲ႔ခ်ည္တဲ့ႀကိဳး"ကို ခရီးကျပန္ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ဖတ္ခ်င္ေပမဲံ အလုပ္ေတြ ရႈပ္ေနၿပီး အရင္တစ္ပတ္ weekends မွာမွ ဖတ္လို႔ၿပီးပါတယ္။ (ခု.. ၿပီးခဲ့တဲ့ weekend မဟုတ္ပါ။) ဖတ္ၿပီးသြားတဲ့ေနာက္ စာေရးမယ္ဆိုေတာ့လည္း ရံုးေရႊ႕ဖို႔ ကိစၥေတြနဲ႔ မအားျပန္ပါဘူး။ စေရးမိေတာ့လည္း တစ္ဝက္တစ္ပ်က္မွာတင္ရပ္ၿပီး ၾကားျဖတ္ပို႔(စ္)ေတြ ေရးေနမိျပန္ပါတယ္။ draft ထဲမွာ ၾကာေနၿပီမို႔ ဒီညေတာ့ ဒီပို႔(စ္)ေလးကို အၿပီးသတ္လိုက္ပါတယ္။ မဟုတ္ရင္ mood ေပ်ာက္ၿပီး "draft post မွသည္ deleted postဆီသို႔"ဆိုၿပီး ျဖစ္သြားမွာစိုးလို႔ပါ။ =)

Regards,
witch83 ( 20/02/2013; 9:14PM; GMT+8)
To Continue Reading

ဟင္းခ်က္ျဖစ္ေသာ စေနေန႔ (၁၆-၀၂-၂၀၁၂)

နိဒါန္း
အခုုတစ္ေလာ ဟင္းမခ်က္ျဖစ္တာ ေတာ္ေတာ္ၾကာပါၿပီ။
အလုုပ္ေတြမ်ားေနၿပီး အိမ္မွာကလည္း အိမ္ရွင္ရဲ့ မိဘႏွစ္ပါးလာလည္ေနလိုု႔ အိမ္ေနာက္ေဖးမွာ ဝင္မရႈပ္ခ်င္တာေၾကာင့္ ရွိတာနဲ႔ စားရင္စား၊ လြယ္ကုူၿပီး ခ်က္ရျမန္တာေတြစားရင္စား၊ အျပင္မွာ ထြက္စားရင္စားေနခဲ့တာ မ်ားပါတယ္။  (အဲ.. တရုုတ္ႏွစ္ကူး ရက္ရွည္ပိတ္တုုန္းက တစ္ရက္ေတာ့ ညီမျဖစ္သူက မုန္႕ ဟင္းခါးစားခ်င္တယ္၊ လာစားမယ္ဆိုုလိုု႔ မုုန္႔ဟင္းခါးေတာ့ ခ်က္လိုုက္ပါေသးတယ္။)
ျဖစ္သလိုုစားရတာေတြ၊ အျပင္စာေတြစားရတာမ်ားလာလိုု႔ ၿငီးေငြ႔ေနတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ဒီတစ္ပတ္စေနမွာ ဟင္းခ်က္ဖိုု႔ ေသာၾကာေန႔ညေနက ေစ်းဝယ္ထြက္ခဲ့ပါတယ္။

ေခါက္ဆြဲေၾကာ္ (ေရခဲေသတၱာရွင္းျခင္း)
စေနမနက္ အိပ္ရာကႏိုုးေတာ့ အရင္ဆံုုး မနက္စာစား၊ ေရခဲေသတၱာရွင္း.. ၿပီးေတာ့ ဝယ္လာတဲ့အသစ္ေတြကိုု မခ်က္ခင္ ေရခဲေသတၱာထဲမွာ ရွိေနတဲ့ လက္က်န္ေတြကိုု  အရင္ ရွင္းလိုုက္ပါတယ္။ လက္က်န္ေတြျဖစ္တဲ့ minced pork ရယ္၊ ဝက္အူေခ်ာင္းရယ္၊ ၾကက္အသည္းအျမစ္ရယ္ မုုန္လာဥနီတစ္ေတာင့္ရယ္၊ ေဂၚဖီတစ္စိတ္ရယ္၊ ငါးလံုုး (၄)လံုုးရယ္ကိုု ( အကုုန္လံုး..  တိုု႔စိ၊တိုု႔စိ က်န္တဲ့ဟာေတြၾကီးပါ.. )  frozen ပဲစိမ္းေစ့ေလးေတြနဲ႔အတူေရာၿပီး ေခါက္ဆြဲေၾကာ္လိုုက္ပါတယ္။  

ေခါက္ဆဲြေၾကာ္ၿပီးသြားေတာ့ တစ္ပြဲထည့္ၿပီး ေရေႏြးနဲ႕ေလြးလိုုက္ပါတယ္။ လက္က်န္ေတြရွင္းၿပီး ေၾကာ္ထားတာေပမဲ့ စားလိုု႔ ေတာ္ေတာ္ ေကာင္းပါတယ္။ း)

ၾကက္သားကိုင္
စားေသာက္ၿပီး လုုပ္စရာရွိတာေတြ လုုပ္ၿပီး ေန႔လည္(၃)နာရီေလာက္က်ေတာ့ ၾကက္သားကိုုင္ပါတယ္။
(မွတ္ခ်က္။    ။ ဒီလိုု ၾကက္တစ္ေကာင္လံုုးကိုု ဝယ္တာ ဘဝမွာ ဒါ.. ပထမဦးဆံုုးပါ။ ၿပီးခဲ့တဲ့ ဗုုဒၶဟူးေန႔ကတည္းက ၾကက္သားပလာတာ စားခ်င္ေနတာမိုု႔ ေသာၾကာေန႔တုုန္းက ေစ်းသြားဝယ္ေတာ့ ၾကက္သားရွာတဲ့အခါ.. ၾကက္သားခုုတ္ၿပီးသား အထုပ္ေတြက မရွိေတာ့ပါဘူး။ စေနေန႔ဆိုု super market မွာ ပိုုၿပီး လူမ်ားတတ္တာေၾကာင့္ အေကာင္ဖ်က္ရမွာကိုု အင္မတန္ စိတ္ညစ္ေပမဲ့ အေကာင္လိုုက္ႀကီးကိုုပဲ စိတ္ေလ ွ်ာ့ၿပီး ဝယ္ခဲ့ပါတယ္။)

ၾကက္ကို အတံုးတံုးၿပီးသြားေတာ့ ေရေဆး.. ေရေဆးၿပီးေတာ့ အရိုးေတြသတ္သတ္ခြဲ၊ က်န္တဲ့အသားေတြကို တစ္ဝက္စီ ခြဲလိုက္ပါတယ္။ က်န္တဲ့တစ္ဝက္ကို ဘူးသီးနဲ႔ ကာလသားဟင္းခ်က္ဖို႔ ဘူးထဲထည့္ၿပီး ေရခဲေသတၱာထဲ ထည့္ခဲလိုက္ပါတယ္။ က်န္တဲ့တစ္ဝက္ကိုေတာ့ ခ်င္း(ဂ်င္း)မႈန္႔၊ ဆား၊ နႏြင္းမႈန္႔၊ မဆလာတို႔နဲ႕နယ္ၿပီး ႏွပ္ထားလိုက္ပါတယ္။ ၾကက္သားႏွပ္ထားတဲ့အခ်ိန္မွာ ပလာတာ ေၾကာ္ပါတယ္။ တစ္ေယာက္တည္းစားမွာမို႔ (၃)ခ်ပ္ပဲ ေၾကာ္ပါတယ္။

ပလာတာေၾကာ္
ပလာတာကေတာ့ Spring Homeက plain roti parata ပါ။ ေမႊးေအာင္ ေထာပတ္နဲ႔ ေၾကာ္ပါတယ္။ အမ်ားႀကီးထည့္စရာ မလိုပါဘူး။ ဆီနည္းနည္းနဲ႔ မတူးေအာင္ ေၾကာ္ခ်င္ရင္ေတာ့ non-stick panကို ပူေအာင္လုပ္လိုက္ပါ။ ေတာ္ေတာ္ပူၿပီဆိုရင္ ေထာပတ္(သို႔) ဆီအနည္းငယ္သာထည့္ၿပီး တအိုးလံုး ဆီျပန္႔သြားေအာင္ ဇြန္းနဲ႔ ျဖန္႔လိုက္ပါ။ ၿပီးမွ parata ကိုထည့္လိုက္ရင္ ခ်က္ခ်င္း ၾကြတက္လာပါတယ္။ ၾကြတက္လာတာနဲ႔ တဖက္ကို အျမန္လွန္ၿပီး မီးပိတ္လိုက္ပါ။ အဲ့လိုဆိုရင္ ၾကြပ္ၾကြပ္အိအိနဲ႔ မတူးတဲ့ ပလာတာကို ရပါလိမ့္မယ္။ ေၾကာ္ၿပီးသြားေတာ့ ပတ္စရာ ဆီစုတ္စကၠဴ မရွိေတာ့လို႔ tissue paper ေတြပဲ သံုးလိုက္ပါတယ္။ :P

အခ်ဥ္ျပင္
ပလာတာေၾကာ္ၿပီးသြားေတာ့ အခ်ဥ္လုပ္ပါတယ္။ ၾကက္သြန္နီကို ပါးပါးလွီး၊ သံပုရာသီးညွစ္၊ အခ်ဥ္သိပ္မေပါက္လို႔ ready-made သံပုရာရည္ေတြ ေလာင္းထည့္၊ ျငဳပ္စိမ္းပါးပါးလွီးထည့္၊ ပူစီနံအရြက္ေတြေခြ်ထည့္ၿပီးတဲ့အခါမွာေတာ့ အခ်ဥ္ကိစၥၿပီးသြားပါတယ္။

အခ်ဥ္လုပ္ၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ အိမ္ရွင္ ဟင္းခ်က္ခ်င္ေနပံုေပါက္တာနဲ႔ ကိုယ္လည္း ခဏရပ္ၿပီး အခန္းထဲဝင္ကာ စာေတြေလွ်ာက္ဖတ္ေနလိုက္ပါတယ္။ နည္းနည္းၾကာေတာ့ အျပင္ျပန္ထြက္ၿပီး ဆီသတ္ဖို႔လုပ္ပါတယ္။ ျမန္တဲ့ဆီသတ္နည္းကို ေျပာျပပါမယ္။

ၾကက္သြန္ဆီခ်က္..ခ်က္
စလံုးက အိမ္နားနီးခ်င္းေတြ complain မတက္ေအာင္ေရာ၊ ကိုယ့္အိမ္မွာလည္း သိပ္မနံေအာင္ေရာ.. လုပ္လို႔ရတဲ့နည္းပါ။ ဘာမွ မခက္ပါဘူး။ အိုးပူေအာင္ထား၊ ဆီထည့္၊ ၾကက္သြန္ျဖဴေထာင္းထားတာထည့္၊ ေၾကာ္ၿပီးသား ၾကက္သြန္နီေၾကာ္ပစ္ထည့္၊ ျငဳပ္စိမ္းမႈန္႔ထည့္.. မီးပိတ္လိုက္ရင္ ျမန္လည္းျမန္၊ သိပ္လည္း အၾကာႀကီး မေၾကာ္ရတဲ့ ၾကက္သြန္ဆီခ်က္ ရပါတယ္။ အေညွာ္လည္း အနည္းနဲ႔အမ်ားေတာ့ သက္သာပါတယ္။ ဒီမွာက.. ၾကက္သြန္နီအစိမ္းကိုဝယ္လည္း တစ္က်ပ္ခြဲေလာက္ ေပးရပါတယ္။ ၿပီးရင္ ဒီက ၾကက္သြန္နီေတြက မေျခာက္ပါဘူး။ အစိုဓါတ္ပါ.ပါတယ္။ ဟင္းမခ်က္တာၾကာရင္လည္း ၾကက္သြန္နီေတြ ရိလာၿပီး လႊင့္ပစ္ရပါတယ္။ အဲ့ဒီေတာ့ ေစ်းသိပ္မကြာတဲ့ ၾကက္သြန္နီေၾကာ္သံုးတာ ပို..အဆင္ေျပပါတယ္။ ၾကက္သြန္အစိမ္းက အသုတ္သုတ္ဖို႔ ေလာက္ပဲ ေကာင္းပါတယ္။ ( ကိုယ့္အယူအဆနဲ႔ကိုယ္ပါ။ ျမန္ေကာင္းသက္သာနည္းေလ..ဟဲ..ဟဲ..။ chocothazin .. နည္းယူလိုက ယူႏိုင္ပါသည္။ :P )

ၾကက္သားဟင္းခ်က္
ၾကက္သြန္ဆီခ်က္သတ္ၿပီးသြားေတာ့ ႏွပ္ထားတဲ့ ၾကက္သားတံုးေတြကိုထည့္ၿပီး ေမႊ၊ ေရထည့္၊ Rendang sauce powder ထည့္ၿပီး ေမႊ.. ၿပီးေတာ့ အဖံုးပိတ္ၿပီး ခ်က္ထားလိုက္ပါတယ္။ တစ္ေရကုန္ခါနီးေတာ့ အာလူးထည့္၊ ဆီျပန္ေတာ့ ႏူးေနၿပီမို႔ မဆာလာထည့္။ မီးပိတ္။ ခဏၾကာေတာ့ မီးျပန္ဖြင့္။ ဆီက်န္ေရက်န္ျဖစ္ေအာင္ ေရျပန္ထည့္ ပြက္လာေတာ့ အိုးခ်။ အလြန္ေမႊးႀကိဳင္ၿပီး အန႔ံအရသာရွိေသာ ၾကက္သားအာလူးဟင္း ရပါၿပီ။ ^^

 
အရသာရွိေသာ ညေနစာ
ညေနဘက္ ေရမိုးခ်ိဳး၊ ေခါင္းေလွ်ာ္ၿပီးတဲ့အခါမွာေတာ့ ညေနစာျပင္ပါေတာ့တယ္။ ပလာတာေပၚမွာ တင္ထားတဲ့ tissue paper ေတြခြာၿပီး ကတ္ေၾကးနဲ႔ ေသးေသးေလးေတြျဖစ္ေအာင္ ညွပ္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ၾကက္သားအာလူးထည့္၊ အခ်ဥ္ထည့္ၿပီး ေရေႏြးၾကမ္းနဲ႔ ေလြးလိုက္ပါေတာ့တယ္ရွင္။

အားလံုးပဲ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ ႔ၾကပါေစ။

Thank you for reading this post.
witch83 (17/02/2013; 4:03PM; GMT+8)
To Continue Reading